Ба масъалаҳои глобалӣ инчунин як қатор масъалаҳое дохил мешаванд, ки асосан ба кишварҳои рӯ ба инкишоф таъсир мерасонанд, яъне: норасоии ғизо, бекории оммавӣ (хусусан дар байни насли ҷавон), ҳолати пасти низоми маориф ва тандурустӣ, афзоиши гирифторони бемориҳо, ки паҳншавии онҳо бештар бо омилҳои иҷтимоӣ алоқаманд аст ва ғайра.
Аммо мушкилоти глобалии замони муосирро метавон ҳамчун натиҷаи мушкилот, ба монанди камбизоатӣ ва таназзули рушди иҷтимоию иқтисодӣ баррасӣ кард. Ин мушкилот барои кишварҳои рӯ ба инкишоф хос аст, аммо мушкилоти саломатии шаҳрвандон барои кишварҳои пешрафта низ бегона нест, аммо зуҳуроти он дар он ҷо хусусияти дигар дорад, масалан, истеъмоли барзиёд, ки ба намудҳои гуногуни патологияҳои саломатӣ, афзоиши бемориҳои рӯҳӣ, афзоиши худкушӣ ва ғайра оварда мерасонад.
Мушкилоти коҳиши гуногунии биологӣ натиҷаи фаъолияти доимо афзояндаи иқтисодии инсоният мебошад.
Миқёси воқеии таҳдиди ин масъала танҳо дар солҳои 70-уми асри XX ба инсоният маълум шуд, вақте ки муайян шуд, ки коҳиши гуногунии биологӣ бо суръати аз 100 то 1000 маротиба баландтар аз дигар давраҳои гузашта, ки ин раванд танҳо бо сабабҳои табиӣ вобаста буд, ба амал меояд. Дар айни замон, дараҷаи зарурати гуногунии биологӣ барои мувозинати глобалии экологӣ, ки аз ҷумла бо сабаби гуногунии экосистемаҳо нигоҳ дошта мешавад, дарк карда шуд, ки ин ба гуногунии намудҳо вобаста аст, ки барои амалӣ кардани равандҳои барқарорсозии экосистемаҳо зарур аст ва набудани онҳо ба имконнопазирии чунин барқарорсозӣ таҳдид мекунад.
Гумон меравад, ки шарти зарурии устувории ҳар як маҷмаа гуногунии унсурҳо, равандҳо, ҳолатҳое мебошад, ки маҷмаа бо онҳо вобаста аст.