Мураккабии ин намудҳои таҳлил, тағйирёбии онҳо, инчунин пайвастшавӣ бо унсурҳои омилҳои ғайрииқтисодӣ (сиёсӣ, муҳоҷират, экологӣ ва ғайра) бояд ба назар гирифта шаванд. Микротаҳлил дар иқтисоди ҷаҳонӣ эҳтимолан маънои онро дорад, ки он дар сатҳи иқтисодиёти кишварҳои алоҳида татбиқ карда мешавад, дар ҳоле ки макротаҳлил омӯзиши иқтисодиёт ҳамчун мегасистемаи ҷаҳонӣ, робитаҳои дохилии он, тамоюлҳо, яъне омӯзиши низоми ягонаи сайёра бо намунаҳо ва робитаҳои махсуси худ мебошад. Дар ин ҷо, бешубҳа, фарзия (тахмин) дар бораи тамомият ва ягонагии иқтисоди ҷаҳонӣ мавҷуд аст, аммо дар асл иқтисоди муосири ҷаҳонӣ аз низоми яклухт дур аст; хосиятҳои узвӣ вуҷуд надоранд, ки ин тамомиятро ташаккул диҳанд. Дар ин робита, танҳо дар бораи тамоюли умумият сухан гуфтан мумкин аст, на бештар аз он.
Равиши минтақавӣ ва хусусиятҳои он Ба равандҳои иқтисодии ҷаҳонӣ танишҳои сиёсӣ ва низоъҳои маҳаллӣ дар қаламрави собиқ Иттиҳоди Шӯравӣ, Осиё, Шарқи Наздик, Африқо ва Амрикои Лотинӣ таъсири калон расонданд. Тамоюлҳои хеле баҳсбарангезе, ки бо амалҳои беасоси як қатор давлатҳо, роҳбарони онҳо, ки кӯшиш мекунанд, ки омили қудратро дар динамикаи муосири сиёсии ҷаҳонӣ, ки хеле мураккаб шудааст, пурра истифода баранд, яке аз манбаъҳои пайдоиши танишҳои нав дар тамоми периметри марказҳои асосии капитализми пешрафта мебошад. Аз ин ҷо - принсипи афзоиши чунин низоъҳо (таъсири кумулятивӣ): низои ҳарбӣ - сиёсӣ дар як минтақа аксар вақт ба низоъи шабеҳ дар минтақаи дигар, ки аз он ҳазорҳо километр дур аст, табдил меёбад. Ҳамин тариқ, тамоюли мусбати ҷаҳонӣ ба ташаккули ҷаҳони аз ҷиҳати иҷтимоӣ одилона бо муқовимати шадиди қувваҳои ҷаҳонӣ рӯ ба рӯ мешавад, ки мехоҳанд тартиботи ҷаҳонии дар охири асри XX ташаккулёфтаро нигоҳ доранд, ки дар он тамоми ҷаҳон ба як абарқудрат итоат мекард, ё тамаддуни ҷаҳонро вайрон кунанд.