Дар робита ба раванди ҷаҳонишавӣ бо рушди устувор, мавқеи ибтидоии ҷаҳонишавӣ дар занҷири сабабу натиҷа бояд қайд карда шавад, зеро маҳз он асоси рушди истеҳсолоти оммавӣ, тақсимоти меҳнат ва дигар равандҳо мебошад, ки омили экологиро дар аксари намудҳои фаъолияти иқтисодӣ ҳамчун детерминант муайян мекунад, ки ба рушди иқтисодӣ ва даромаднокӣ халал мерасонад ва зарари ба муҳити зист дар ҷараёни рушди саноатӣ ва пас аз саноатӣ расонидашуда ҷамъ мешавад, боиси норасоии захираҳо дар низомҳои иқтисодии маҳаллӣ ва афзоиши рақобат барои дастрасӣ ба ин захираҳо мегардад.
Таърихи пайдоиши равандҳои ҳамгироӣ дар фаҳмиши муосир бо назардошти тамоюлҳои ҷаҳонишавӣ ва рушди устувор аз миёнаи асри ХХ оғоз меёбад, вақте ки аввалин тадқиқоти бунёдӣ ва эмпирикӣ пайдо шуданд, ки бартараф кардани монеаҳоро ба робитаҳои иқтисодии хориҷӣ асоснок мекунанд (намунаҳои корҳои Б.Баласса, Я. Тинберген, Я. Винер, Ҷ. Мид, Р.Манделл ва ғайра).
Ақидаҳои консептуалӣ оид ба масъалаҳои ҳамгироии аврупоӣ дар Аврупои Ғарбии баъдиҷангӣ аз ҷониби сиёсатмадорони маъруф - илҳомбахшони он: М. Шуман, Ж. Моннэ, К. Аденауэр, В. Ҳаллштайн ва дигарон коркард шуданд. А. Маршалл, Г.Мюрдал, П. Стритен ва пайравони онҳо равандҳои ҳамгироиро ҳамчун асоси тағйироти сохторӣ дар иқтисодиёт меҳисобиданд.
Олимони мактаби иқтисодии неоинститутсионалӣ (намунаи кори Р.Кеоҳейн), инчунин минтақадории нав ва кушода (К. Бергстен, Б. Ҳэттни ва ғайра) ҷанбаҳои минтақавии ҳамгироии иқтисодиро дар маркази тадқиқоти худ гузоштанд.