Дар баъзе ҳолатҳо, ҳамгироии иқтисодиро метавон ҳамчун як қадам ба сӯи тиҷорати озод ва дар ҳолатҳои дигар ҳамчун як қадам барои дастгирии бештари рушди саноат баррасӣ кард. Агар ду кишвари рӯ ба инкишоф бо савдои маҳсулоти саноатӣ иттиҳоди гумрукӣ таъсис диҳанд, пас аз бекор кардани тарифҳо сарват аз нуқтаи назари истеъмол зиёд мешавад. Аз тарафи дигар, аз нуқтаи назари истеҳсолот, некӯаҳволӣ коҳиш хоҳад ёфт (ҳамчун истифодаи самараноки захираҳо ҳисобида мешавад), зеро он бо истеҳсолот дар яке аз кишварҳои рӯ ба инкишоф иваз карда мешавад, ки дар муқоиса бо кишварҳои пешрафтаи сеюм бесамартар аст. Аммо, агар чунин диверсификатсияи савдо бо тарифҳои муқаррарии беруна, ки саноати ватаниро муҳофизат мекунанд, якҷоя карда шавад, он метавонад ба рушди бахши саноатии дар ҳарду давлати аъзо оварда расонад. Ин махсусан муфид хоҳад буд, агар ду кишвари рӯ ба инкишоф якдигарро пурра кунанд, зеро ба ин васила ҳар кадоми онҳо истеҳсоли саноатии худро барои таъмини бозори дигар васеъ мекунанд. Аммо, дар асл, манфиатҳои ҳамгироӣ аз нуқтаи назари истеҳсолоти саноатӣ дар кишварҳои рӯ ба инкишоф эҳтимолан байни давлатҳои аъзо нобаробар тақсим карда мешаванд.
Дар гузашта, кишварҳои рӯ ба инкишоф барои ҳамгироии иқтисодӣ дар манфиатҳои савдо ва саноатикунонӣ, ки воридотро иваз мекунанд, ҳавасмандӣ меҷустанд. Баъдтар далелҳо барои ҳамгироӣ дар иқтисодиёти миқёс, ташкили сармоягузорӣ, интиқоли технология ва ғайра пайдо шуданд. Аммо дар айни замон ташаббусҳои ҳамгироии кишварҳои рӯ ба инкишоф аз ин далелҳо бартарӣ доранд - аксарияти онҳо сиёсати либерализатсияи тиҷорат ва танзимро дар доираи барномаҳои умумии мӯътадилсозии худ, ки бо созмонҳои байналмилалӣ мувофиқанд, пеш мебаранд.