Таъсири ҳамгироии иқтисодӣ ба некӯаҳволӣ набояд танҳо бо истеҳсол ва истеъмол маҳдуд карда шавад, балки инчунин бояд таъсири эҳтимолии мусбатро ба шуғл, ҳосилнокӣ, сатҳи даромад, тахассус, рақобатпазирӣ ва ғайра дар бар гирад.
Маълум аст, ки дар аксари кишварҳои рӯ ба инкишоф вазъи умумии ҳосилнокии пасти меҳнат ва афзоиши бекорӣ ба вуҷуд омадааст. Аз ин рӯ, ҳангоми диверсификатсияи савдо, ки боиси интиқоли қувваи корӣ аз бахшҳои каммаҳсул ва фаъолиятҳо ба бахшҳои арзиши иловашуда мегардад, сарват афзоиш хоҳад ёфт.
Манфиатҳои ҳамгироӣ барои шуғл боз ҳам равшантаранд. Аз як тараф, тағйирот дар тақсимоти ҷуғрофии истеҳсолот ба талабот ба қувваи корӣ ва аз тарафи дигар, афзоиши ҷараёни коргарон ба пешниҳоди қувваи корӣ таъсир мерасонад, аз ин рӯ афзоиши имкониятҳои шуғл ва меъёрҳо ба вуҷуд меояд.
Кишварҳои рӯ ба инкишоф дар маҷмӯъ ба истеҳсоли маҳсулоти коркарди аввалия тахассус доранд.
То он даме, ки изофаи иқтисодии аз ин намуди истеҳсолот бадастомада метавонад аз нав тақсим карда шавад ва ба бахшҳои дигар самаранок сармоягузорӣ карда шавад, бад нест. Аммо, ин дар асл хеле кам рух медиҳад, бинобар ин аксари кишварҳои рӯ ба инкишоф сиёсати тиҷоратии диверсификатсия ва ивазкунии воридотро барои суръат бахшидан ба рушди иқтисодӣ пеш мебаранд. Рушди мутавозинро кишварҳои хурди рӯ ба инкишоф тавассути афзоиши андозаи бозор, ба даст овардани фоида аз таъсири миқёс ва тавсеаи амалиёти байнисоҳавии онҳо, яъне тавассути ҳамгироии иқтисодӣ ба даст оварда метавонанд. Аммо, барои ноил шудан ба ин натиҷа ӯҳдадории қатъӣ - ҳам аз ҷиҳати иқтисодӣ ва ҳам аз ҷиҳати сиёсӣ лозим аст.