Аммо, таъсири ин ҳама бояд бо талафоти даромад аз тарифҳо муқоиса карда шавад, ки ин барои кишварҳои рӯ ба инкишоф махсусан муҳим аст, зеро аксари ин кишварҳо ба онҳо ҳамчун манбаи асосии даромади буҷет такя мекунанд.
Чӣ қадаре ки меъёрҳои ибтидоии тарифҳо байни кишварҳое, ки созишномаи ҳамгироӣ ба имзо расонидаанд, баландтар бошанд, манфиатҳои интизории ҳамгироӣ байни онҳо баландтар хоҳанд буд, зеро бекор кардани тариф ҳам аз ҷиҳати некӯаҳволӣ ва ҳам аз ҷиҳати тиҷорати дохилӣ таъсири бештар хоҳад дошт. Ин хусусан вақте ки сухан дар бораи кишварҳои рӯ ба инкишоф меравад, муҳим аст, зеро тарифҳои миллии аксарияти онҳо, асосан аз сабаби хоҳиши зиёд кардани даромад ё ҳифзи истеҳсоли миллӣ хеле баланданд.
Маълум аст, ки ҳиссаи тиҷорати байналмилалӣ дар ММД-и давлатҳои иштирокчии созишномаи ҳамгироӣ камтар бошад, фоидаи пешбинишудаи иттиҳоди гумрукӣ барои некӯаҳволӣ ҳамон қадар зиёдтар хоҳад буд. Ин барои кишварҳои рӯ ба инкишоф хеле муҳим аст, зеро савдо ҳамчун фоизи ММД дар кишварҳои камдаромад ҳамеша нисбат ба кишварҳои даромади баланд камтар буд, гарчанде ки ин номутаносибӣ дар солҳои охир коҳиш ёфтааст.
Созишномаи ҳамгироӣ аз ҷиҳати некӯаҳволӣ фоидаи бештар хоҳад овард, агар ҳиссаи тиҷорати дохилиминтақавӣ афзоиш ёбад ва савдо бо тамоми ҷаҳон коҳиш ёбад. Тадқиқотҳо нишон медиҳанд, ки тиҷорат байни кишварҳои рӯ ба инкишоф ҳамеша нисбат ба кишварҳои пешрафта хеле заифтар аст ва нишон медиҳад, ки манфиатҳои ҳамгироӣ нисбат ба некӯаҳволӣ низ камтар хоҳанд буд.