Нишондиҳандаи беҳтарини муваффақияти созишномаи ҳамгироӣ афзоиши ҳиссаи тиҷорати дохилӣ ва байниминтақавӣ дар ҳаҷми умумии гардиши молҳои давлатҳои аъзо мебошад. Гарчанде ки ин як ҷанбаи муҳими ҳамгироӣ аст, онро набояд ҳамчун воситаи расидан ба он баррасӣ кард. Рушди саноатӣ, инфрасохтори мувофиқ, баланд бардоштани сатҳи технологӣ ва ғайра низ муҳим аст. Илова бар ин, афзоиши тиҷорати минтақавӣ метавонад натиҷаи диверсификатсияи тиҷорат аз кишварҳои сеюми самараноктар ва рақобатпазир бошад. Аз ин рӯ, онро танҳо дар сурате мусбат ҳисобидан мумкин аст, ки агар он бо афзоиши рақобатпазирии ҷаҳонӣ дар маҷмӯъ якҷоя карда шавад.
Қисми асосии воридот аз кишварҳои пешрафта ба кишварҳои рӯ ба инкишоф воситаҳои истеҳсолот мебошанд. Аз нуқтаи назари таҳлили динамикӣ, ҳамгироӣ байни кишварҳои рӯ ба инкишоф сармоягузории назаррасро талаб мекунад ва азбаски қисми зиёди онҳо аз кишварҳои пешрафта ҳамчун воситаи истеҳсолот ворид карда мешаванд, эҳтимол дорад, ки ҳаҷми воридоти кишварҳои рӯ ба инкишоф афзоиш ёбад. Ҳадафи дарозмуддати ҳамгироӣ байни кишварҳои рӯ ба инкишоф набояд коҳиш додани тиҷорат бо ҷаҳони беруна, балки тағйир додани сохтори тиҷоратии онҳо бошад.
Хароҷоти нақлиёт манфиатҳои эҳтимолии ҳамгироии тиҷоратиро байни кишварҳо коҳиш медиҳад.
Масофа худ аз худ ба тиҷорати байнисоҳавӣ таъсир мерасонад. Ин махсусан барои кишварҳои рӯ ба инкишоф, ки бо ду сабаб созишномаҳои ҳамгироӣ ба имзо мерасонанд, муҳим аст: якум, зеро кишварҳое, ки ба ҳар сари аҳолӣ даромади шабеҳ доранд, бештар ба тиҷорати байнисоҳавӣ вобастаанд. Дуюм, инфрасохтори нақлиёт ва иншоот дар кишварҳои рӯ ба инкишоф аксар вақт дар ҳолати бад қарор доранд ё тамоман вуҷуд надоранд ва агар вуҷуд дошта бошад, пас дар ҳолати фавқулоддаанд.