шуда, ба ин васила якҷоягиро миёни қавмҳо ташкил намояд, ки аз чаҳор қисм ба вуҷуд омадааст, ба монанди дафтар.
Салиби баробарпаҳлӯ - (чархи фалак) нишонаи оташ ва офтоб, наҷот ва марҳамат, офарандаи ҷаҳон, рамзи кайҳонӣ ва чор унсур, атокунандаи ҳосилхезӣ ва барқароркунандаи табиат, ҳамоҳангӣ, нур, оташ.

Нақшҳои салибшакл дар гилемҳои деҳаи Ворӯ ва ёдгорҳои
Саразм

Вай барои муҳофизат аз чашми бад, рамзи некӣ ва саломатӣ, ҷовидонӣ хизмат кардааст. Умуман, нақшҳои чоркунҷа, ромбӣ ва салибӣ бо, ақидаҳои кайҳонӣ ва рамзҳои офтобӣ алоқаманданд, ки ба қавли устодон қобилияти таъмини некӯаҳволӣ ва ҳосилхезиро доранд.
Бешубҳа, ҳама қолинҳо илова бар оне ки дар хоҷагӣ истифода мешуданд, то ба имрӯз онҳо қувваи муқаддаси ва мӯъҷизаоварро, ҳамчун тилисм, поксозӣ ва албатта мақоми иҷтимоии инсон гум накардааст.
Ҳунарҳои деҳаи Ворӯ анъанаҳои қадимтаринро нигоҳ медоранд. Гарчанде ки онҳо қобилияти ба даст овардани даромадро надошта бошанд ҳам, онҳо ҳанӯз ҳам як навъ иқтидори шуғли аҳолӣ, такони рушди иқтисодиро ифода мекунанд.