Бод ба даст будан — чизе ба даст надаромадан:
Азло шикори кас нашавад, дом бастаанд,
Қазо ҷо кашида бод ба даст аст домро.
Ҳофиз

Турӯ чӣ афтодааст? — Ба ту чӣ шудааст:
Бирав ба вори худ, эй хоҷа, ва чӣ фарёд аст?
Марӯ фитода дар аз каф, туро чӣ афтодааст?
Ҳофиз

Ҳангома бохтан — маъракаи найрангбозиро ғундошта мондан; яъне ҳақиқатро дарёфта натавониста хомӯш шудан:
Доно чу лод бозни ва чоран кундабоз,
Ҳангома бохтаю дари гуфтугӯ бибаст.
Ҳофиз

Тез будан — асабонӣ будан, оташин будан:
Агарчӣ боди фарахбахшу бод гулабед аст,
Ба доми чанг маъўр май, ки мўҳтасиб тез аст.
Ҳофиз

Нўкта гирифтан — эътироз ва хурдагирӣ кардан; оби лутф чакидан — тазоҳури болоғати шеърӣ:
Ҳофиз, чу оби лутф зи назми ту метовад,
Хоҷа чӣ гуна нўкта тавонад бар он гирифт?
Ҳофиз

Халво гирифтан — парвоз кардан:
Ҳумои ҳимматам умрест аз ин ҷам
Ҳавои он хаду боли гирифтааст.
Ҳофиз

Даргирифтан — таъсир кардан:
Дилби чу меҳри макрўба тарқаке барнамегирад,
Зи ҳар дар медаҳам панд-ш, валекин дарнамигирад.
Ҷомӣ

Даргирифтан — фурўзон шудан:
Майн гиря мекандам, ки чун шамъ андар ин маҷлис Забони оташинам ҳаст лекин дарнамигирад.
Ҳофиз

Сухан дар парда гуфтан — суханро ба рамз ва рӯпӯш карда гуфтан ва аз доираи одоб берун нарафтан; суханро пӯст канда гуфтан — суханро аз ғайри рамзу имо фошофош гуфтан: