---

«– Шумо ҳамчун корманди идораи сўхторхомўшкунӣ чӣ таманно доред?
– Хонаи номард сўзад!..»

---

«– Бобо, агар муъҷизае рўй медоду шумо аз нав ҷавон мешудед, пеш аз ҳама чӣ кор мекардед?
– Зан мегирифтам.
– Барои чӣ?
– Барои он, ки кампири дасттанҳоям аз ташвиши рўзғор халос шавад…»

---

«– Амак, шоир гуфтааст: «Хандаҳои духтарон дар пахтазорон зинда бод!» Шумо чӣ мегўед?
– Мани деҳқон мегўям, ки пахтазор ҷои духтарони маст нест…»

---

«Қаҳри раис омаду ба сари подабон дод зад: «Ту чӣ хел мардӣ, ки имсол ягон модагов назоид?!.»

---

«Паланг ба модагург дарнаафтид, – муддате аз пасаш давиду ақиб гашт. Чўпон аз рафтори саги худ ранҷида, вайро таъна зад: «Ҷалаб!..»

---

«Дар поёни растаи «Ахбори ғалатӣ» ба шумо чанд суруди классикиро дар иҷрои Бариси Наматӣ пешкаш мекунем…»

---

«Бояд иқрор шуд: гоҳо дар «Гулзори сухан» … пода мечарад».

---

«Барномаи «Ахбор»– ро бо ин сатри ҳофизи бузургвор хотима медиҳем: «Теғ сазост ҳар киро, дарки сухан намекунад!»

---

«Корвони савту суруд» ба гулфурўшони хиёбони марказии шаҳр бо ин суруди дархостияшон пайғом мерасонад: «Миллион– миллион алых роз…»