– Барои чӣ?
– Барои они ки дере нагузашта, аз онҳо фақат ном мемонад…

Куҷо меравед?

Боре Саттор Турсунро дар истгоҳи автобус дида,
пурсидам: куҷо меравед? Гуфт:
– Он ҷо, ки чаҳор девораш ҳам аз худам аст… (яъне:
хона).
Рўи номард

Боре Саттор Турсунро маъюс дарёфта, сабаб пурсидам. Гуфт:
– Нав рўи як номарда дидам…

Шоири хуб

Баъди варақ задании китоби навқаламе Саттор Турсун гуфт:
– Аз ин бача шоири хуб мебарояд.
– Барои чӣ?
– Барои они ки шеърҳояш нофаҳмоянд…

Ҳайронам

Саттор Турсун бе чатр аз хона баромада, таги борон монд. Ва… димоғаш сўхт. Вале аз борони пуршиддати баҳорӣ не, аз «кўрӣ»– и баъзеҳо. Зеро онҳо медиданд:
саропои ў шиб– шилтаи об аст, бо вуҷуди ин афсўс мехўрданд, ки… пойафзолаш тар шудааст.
– Ба одамон ҳайронам, – мегуфт асабиёна манаҳ хорида. – Ба пойафзоли тар эътибор медиҳанд, ба домани тар не!. .
Аҷиб Як рўзи боронӣ Саттор Турсун ба нашриёт омад.