Асосҳои феъл дар калимасозӣ ҳам иштироки фаъол доранд. Чунончи, асоси замони гузашта дар ҷумла исм шуда меояд: Меҳнати колхоз нағз ташкил карда шавад, даромад ҳам меафзояд. Рафти кор хуб аст.

Аз асоси замони ҳозира ба воситаи баъзе суффиксҳо шаклҳо ва калимаҳои гуногун сохта мешаванд, масалан: хониш, пӯшок, тавоно, равона, пазанда ва ғ.

Аз ҳар ду асоси феълӣ бо ёрии садонокҳои пайвасткунандаи (инфиқсҳо) -у- ва -о- ва гоҳо бевосита калимаҳои мураккаб сохта мешаванд, масалан: равуо, додугирифт, шустушӯ, тозотоз, даводав ва м. ин.

ТАСРИФИ ФЕЪЛҲО

Аз рӯи шахсу шумора тағйир ёфтани асосҳо ва шаклҳои замонии феълҳо тасриф номида мешавад. Тасрифи феълҳо бо ёрии бандакҳои феълӣ ва хабарӣ ё флексияи феълӣ воқеъ мегардад.

Шахсҳои феъл. Феъл се шахс дорад. Шахси якум — гӯянда (ман, мо, моён), шахси дуюм — шунаванда (ту, шумо, шумоён) ва шахси сеюм — ғоиб (вай, ӯ, онҳо) ном дорад. Шахси ғоиб шахс, предмет ё ҳодисаеро мефаҳмонад, ки дар бораи он сухан меравад.

Шумора дар феъл. Феълҳо ду шумора доранд: шумораи танҳо ва шумораи ҷамъ. Воситаҳои ифодаи шахсу шумораи феълҳо бандакҳои феълӣ ва хабарӣ мебошанд.

Феълҳое, ки аз асоси замони ҳозира сохта мешаванд, бо бандакҳои феълии зерин тасриф меёбанд:

Шахсҳо
танҳо
ҷамъ

шахси 1-ум
-ам (-ям)
-ем

шахси 2-юм
-й
-ед, -етон

шахси 3-юм
-ад (-яд)
-анд (-янд)

Тасрифи феъли рафтан дар шакли аорист:

Танҳо
Ҷамъ

1. ман равам
   мо (моён) равем

2. ту равӣ
   шумо равед

3. вай (ӯ) равад
   шумоён раветон (ед)
   онҳо раванд

Тасрифи феъли хондан дар шакли замони ҳозира-оянда:

Танҳо
Ҷамъ

1. ман мехонам
   мо (моён) мехонем

2. ту мехонӣ
   шумо (шумоён) мехонед (етон)

3. ӯ (вай) мехонад
   онҳо мехонанд