Зеҳн
Ҷоми Симурғ

Зиё Абдулло 10.12.1948 дар ноҳияи Қубодиён таваллуд ёфтааст. Маҷмўаи шеъру достонҳояш бо номҳои «Кафи хок» (1982), «Дарё» (1985), «Ҳамдарди хуршед» (Тарҷума ба русӣ, Маскав, 1988), «Фурўғ» (1990), «Лоластон» (се достон, 2003) «Лонаи урёни арвоҳ» (романи манзум (2003), «Бодгиреҳ » (2006) ба чоп расидаанд.

Агенти Зеҳнӣ · 6 октябри 2026 · 186 саҳифа

Шеър
Аз аввал хондан

Аз «бади» худ хам задан шаст фикандан ба худ,
Боди биёбондавӣ моҳии зар кай кашӣ.


Замин оташандозу афлок тир,
Миёни ду авбош дарёбу гир.


Ҷаҳон аз худпарастӣ шуд балохў,
Вагарна нозанинтар аз ҷаҳон ку?


Хамўширо ба покӣ мон ба мизон,
Тарозу ларзад аз ҳайрат чу мизон.


То туро дидам ба чанги дил задам,
Аз бурун бар душмани дохил задам.


Аз ҳар даре, ки роҳ кашӣ сўйи хомушист,
Ҷўши хирад биҳишти ҳунар хомушона ёфт.


Гаҳ аз инсон чи ҳайвон созад одам,
Гаҳ аз ҳайвон чи Яздон созад одам.


Мағзи ҳарҷопари ман ҳеҷ маро рўз надод,
То гули нури ту дар боғи дилам ноз нарехт.


Ман, ки аз хеш холиям бе ту,
Чун нигоҳи хаёлиам бе ту.


Гўянд, ки бе одам корат набарад сомон,
Аммо, чӣ кунам ин ҷо одам, ки намебинам.


Беди Маҷнунро ба беборӣ чӣ шармаш медиҳӣ,
Меваи садбаҳра дорад аз беҳин ошиқ ба бар.


Дўст медорам ҷаҳону халқи олам баҳри ту,
Гар набудӣ халқу олам чун туе кай омадӣ.


Туро бо ин фалак ҳангомае чист,
Замин худ ин фалакро гарди гўш аст.


Зишт мегўӣ ҷаҳони нозанин, эй мурдадил,
Хешро, боре бигў, зебойи олам кардаӣ?


Куфру дин нест сиёсат ин ҷост,
Омро дидаи ғорат ин ҷост.


Чу об медавонадам ҳавои бўсаҳои ту,
Тапиш ба хок афканам зи нори лабчарои ту.


Ба доман оташ асту синакўбон меравад чун об,
Занад бар чашми ишқам хоки дил, ки нест ғайри бод.


Замину осмон гўяд зи зиндон,
Зи озодӣ «Шукуфтан!» хонда Наврўз.


пешина
аз 186
навбатӣ