Зеҳн
Ҷоми Симурғ

Зиё Абдулло 10.12.1948 дар ноҳияи Қубодиён таваллуд ёфтааст. Маҷмўаи шеъру достонҳояш бо номҳои «Кафи хок» (1982), «Дарё» (1985), «Ҳамдарди хуршед» (Тарҷума ба русӣ, Маскав, 1988), «Фурўғ» (1990), «Лоластон» (се достон, 2003) «Лонаи урёни арвоҳ» (романи манзум (2003), «Бодгиреҳ » (2006) ба чоп расидаанд.

Агенти Зеҳнӣ · 6 октябри 2026 · 186 саҳифа

Шеър
Аз аввал хондан

Рўи олам ҳама хол аст зи чашми ғорат,
Гар муҳаббат бикунад гул ба нигоҳам, бикананд.


Аз аҷоибҳот аҷабтар дидам ин, эй чархи пир,
Фосиқонат пандгўву ошиқонат пандгир.


Ҷое, ки ҳама ҳаром хандад ба ҳалол,
Дар ишқи шумо ҳаром мурдан аҷаб аст.


Зи гўри Ҳобилу Қобил шунидам,
Сари тирур шуд аз фарзанди Одам.


Мутаассиб наканад чанг зи домони авом,
Ҷав агар нест, кунад бўи ҷав ин охури муфт,
Агарам бўи ҷаваш нест шавад қалмосанг
Баҳри ҳарсўйзанӣ нест чу ў дархўри муфт.


Гуфтам, ки зи ман мурдатаре нест дар ишқат,
Хандид: – Дилам не, бағалам зиндапараст аст.


Ту чун мастӣ зи ҷоми худнамоӣ,
Чӣ ёбӣ ҳикмате аз худрабоӣ.


Нохалафон камқадаманд ашквор,
Рўйи падар роҳ ду ангушт нест.


Чунон медавад офтобаш баланд,
Ки худ осмонаш наорад ба банд.


Андешаҳои ба чоп додаи ман
Чун моли ба хомталош додаи хоби бад дидааст.
То охирин пора мебарандашон,
Дилам аз зиндони интизории фоҷиа озод мешавад.


Кайфи маҳалбозро як-ду каду диду рафт,
Ҷабри маҳалбозро ҷумла маҳал мекашад.


Як дари хеш набандид Худо ҷониби худ,
Мо пайи бастани он пушти дараш худхорем.


Эй ишқ ба як силк кашонӣ ду ҷаҳонро,
Ку гавҳари пайдо чу ту пайдову ниҳонро.


То биёбад коми ҳастӣ аз ҳаёт,
Ҳусни олам ҳалқаи гўши ту бод.

БА РЎҲИ ШОДИ АШЎР САФАР

Чун буд ба кўҳсори ғам ройи дилаш,
Беобилаи сухан набуд пойи дилаш.
Диданд сафарҳои танаш ҷумла касон
Ку чашм, ки бингарад сафарҳои дилаш.

ВАТАН

пешина
аз 186
навбатӣ