---

Чаҳор чиз мардро табоҳ кунад: меҳтаронро–бахилӣ ва олимонро уҷб ва занонро бешармӣ ва мардонро дурўғ.

---

Чаҳор чиз бар ҳама халқ накўст: адолату ростӣ, ақлу хирад, сабру шикеб, ҳаёву шарм.

---

Чаҳор чиз чаҳор чиз оварад: хомўшӣ–роҳат, фозилӣ– малоҳат, саховат–меҳтарӣ, шукр–афзунӣ.

---

Се чиз нишони аблаҳист: уҷбу такаббур, бахилӣ, аз сифла умеди беҳӣ доштан.

---

Ба номуси мардумон назари бад макун, то ба номуси ту дигарон хаёли бад накунанд.

---

Гургро дўхтан бояд омўхт, ки ў худ даридан некў донад.

---

Ҳар чи дар чашмат хор ояд, нигаҳ дор, ки вақте ба кор ояд.

---

Дуто дарро, ки паҳлуи ҳам мегузоранд, барои ин аст, ки ба дарди ҳам бирасанд.

---

Бадтарини мардумон он бошад, ки мардумон аз ў парҳез кунанд.

---

Мутакаллимро то касе айб нагирад, суханаш салоҳ напазирад.

---

Некбахт касест, ки на аз мурдани касе шод шавад ва на касе аз мурдани ў шод гардад.