мусаллаҳонаи гурӯҳҳои муқобил одамони бегуноҳ ҳалок шудаанд.

Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон ба аҳли хонавода ва хешу табори шахсони ҳалокшуда ҳамдардӣ изҳор намуда, ба онҳо сабри ҷамил мехоҳад.

Роҳбарони ҷумҳурӣ бо дастгирии тамоми аҳолии Тоҷикистон бар он мекӯшанд, ки вазъияти ноҳияи Вахш ва минтақаҳои дигари ҷумҳуриро ҳарчӣ зудтар муътадил гардонанд.

Мутаассифона аз ин воқеаҳои ниҳоят фоҷиавӣ, ки дар водии Вахш ва дигар навоҳӣ ба амал омадаанд, мо имрӯз ҳам ба дарду андӯҳ сухан меронем. Вале роҳбарияти ҳамондавраи ҷумҳурӣ, ки ваҳдату якпорчагии мамлакатро аз даст раҳо карда буданд, пеши роҳи ин хунрезиро гирифта натавонистанд. Ва фақат аз боло истода ҳамдардию таъзия баён карда, ваъда додаанд, ки вазъиятро ба зудтарин фурсат муътадил хоҳанд кард. Аммо хабарҳои минбаъдаи фоҷиавӣ, ки дар саҳифаҳои «Садои мардум» ва дигар нашрияҳо чоп шудаанд, боз ҳам нотавонӣ ва заъфу бечораҳолии ҳукумати даврро собит месозанд...

...Тоҷикистони азиз роҳбари ҷавону хирадманду наҷотбахш, далеру доною дурандеши худро интизорӣ мекашид...

Вале аз деҳоти дуру наздик боз ҳам хабарҳои бархӯрди гурӯҳҳои мусаллаҳи муқобил меомаданд ва дарего, ки сокинони бегуноҳи диёр талаф мегаштанд.

Ҳамон вақт аз ноҳияи Шаҳритуси водии зарнисори Вахш чунин хабари наҳсанҷом расид.

Воқеа бо ҳамин оғоз меёбад, ки якчанд рӯз қабл ҷавонмарде ба модараш, Зубайда-хола чунин гуфтааст:

• Оҷаҷон, тавре ки маълум аст, ҳукумати шӯравӣ пош хӯрд ва артиши шӯравӣ ҳам пароканда шудааст. Агар ин артиш фаъолият кунад ҳам, ба давлати Тоҷикистони мо дахл надорад. Бинобар ин ман ба Русия рафта, додарам