Фарзандон, ки ба худи Шумо шабеҳ бошанд. Аммо бинанд... ин корро ҳам дигар карда наметавонам...

Чизи дигар ҳам буд: овоза паҳн мешуд, ки Умари Дузд шаби ҳуҷум овардан ба ин занак дасти зӯрӣ карда.

Ва ё шояд инро худи Умари Дузд ва одамонаш бардуруғ бофтаву овоза карда буданд, то ҳаёти Умар Ҳофизу ҳамсари варо бештар доғдору талх гардонда тавонанд. Вале ҳарчӣ буду набуд занак баъди ин ҳама дигар тоб наоварда, ҳамчунин ҷон дод. Яқинтараш занак дигар истодан ва зистан намехост рӯи дунёи бесомону миёни одамони беҳад бераҳмаш ва хунхораш ва акнун ҷонибе рафта буд, ки зери хок шавад ва ин ҳамаро дигар набинад...

Паҳлӯи қабри Халифа-писари азизи вай қабри дигар ҳам пайдо гардид, ки он ба ин занак дахл дошт, яъне ба ҳамсари дӯстдоштаи Умар Ҳофизи дилшикаста.

Асомиддини хурмоириш — падари Камолиддин, гардани Умар Ҳофизро гирифта, гирякунон овоза андохта, изҳор медошт:

— Ман ба ин хок як фарзанд супорида бошам, Шумо фарзанд ва марҳами дилатонро супоридед. Ва ҳамаш барои кадом як Умари Дузд, кадом як нохалаф, як ношуд!...

Болои риши Асомиддин, ки дар онҳо аз тораҳои хурмой дида, тораҳои сафед афзуда буд, қатра-қатра ашк мечакид. Балки аз ин қатраҳо омехта мегашт бо қатраҳои азими ашки дидагони Умар Ҳофиз, ки бари рӯ ба ҳамдигар фишӯрда буданд.

---

Умар Ҳофиз ба кофтукоби Умари Дузд ба кӯҳистон баромад.

Бале сӯи дузди хунхора рафта буд худи Умар Ҳофиз.

Яқин қасосҳояшро гирифтан мехост аз сарвари ягмогарон вай.

---

Аммо...

Аммо Умари Дузд шояд дониста буд, ин дафъа аз ҳад гузаронида ва Умар Ҳофизу атрофиёнаш варо дигар