Аз кӯфтаи кунҷид шира кашида, бо набот биёшоманд, сӯзиши меъда ва сурхрӯда, турш шудани рутубати савдовии меъда, сӯзонидани моддаҳои нӯшидашуда ва моддаи тезро аз бадан дафъ мекунад.

Аз он шароб тайёр намуда, онро бо мудовамат бинӯшанд, меъда ва рӯдахоро мулоим мегардонад, санги гурдаро майда карда мерезонад.

7 грамм кунҷидро бо 3,5 грамм чормағзи сӯхтагӣ бихӯранд, хуни равони бавосирро қатъ мекунад.

Оберо, ки дар он кунҷид ҷӯшонида шуда бошад, бо нахӯд биёшоманд, ҳайзро равон мекунад, бачаи занони ҳомиларо аз шикам меафтонад.

Чун 50 грамм оберо, ки дар он кунҷид ҷӯшонида шудааст, бо шароб ва обе, ки мавиз дар он тар карда шуда бошад, 38 грамм равғани кунҷид, 12,5 грамм арпабодиён — ҳамаашро ба дили наҳор бинӯшанд, хориши баданро, ки сабабаш ҷамъ шудани хун ва балғам бошад, дағалии пӯст ва кафидани онро дафъ мекунад; агар инро бо қанди сафед бинӯшанд ҳам, нафъи зиёдтар дорад. Кунҷидро бо оби тариди сабир ва мавиз даромехта, бардавом лесида бихӯранд, барои сурфа ва бемориҳои узвҳои даруни сина, инчунин барои захми шуш даво мебошад.

Кунҷидро бо тухми зағир бихӯранд, боҳро қувват мебахшад, маниро зиёд мекунад.

Кунҷидро кӯфта, бо шароб биёшоманд, кулинҷро, ки дард ва варами рӯдаи ғафс аст, дафъ мекунад ва заҳри мори шохдорро аз бадан дафъ мекунад.

Вале кунҷид ҳангоми хӯрдан дерҳазм аст. Ва агар инро бирёну намуда, бо асал бихӯранд, зуд аз меъда фуруд меояд.

Кунҷидро бардавом ва бо пӯсташ бихӯранд, боиси бадбӯ гаштани даҳан мешавад, хусусан, ки ҳангоми хоидан дар байни дандонҳо bimōnad, ин ҳам бад аст; низ дарди сар меоварад. Дар ин маврид асал бояд бихӯранд, ки ислоҳи зарари он намояд.

Миқдори як бор хӯрдан аз кунҷид дар як рӯз 17,5 грамм аст. Инро барои давогӣ тухми зағир иваз карда метавонад.

Кунҷидро кӯфта гузошта банданд, варамҳоро таҳлил медиҳад, пӯсти баданро мулоим мекунад, доғҳои сиёҳ, нақши кабуди холкӯбӣ, дағалии асаб, кулинҷ (дард ва варами рӯдаҳои ғафс), газидани мори шохдор, сӯхтагии оташро шифо мебахшад; баъди сӯхтани