*Рўзадоре ба муллои деҳа даҳ сомонӣ дод, ки барвақттар азон диҳад.

*Адибони бисёрнавис ба мисли харгўшонанд, ки бисёр мезоянд.
Зиҳӣ Фирдавсии бузург, ки чун Шер Шеъре зод аз
«Шоҳнома»!

*Хоҳӣ, ки хобҳои рангин бубинӣ, дар китобхона бихоб.

*Тоҷике гуфт: «Мактаб, китоб, миллат, ақл…моли арабҳост. Сад шукр, ки нон, меҳан, хирад, чашму гўшу забон аз мост…»

*Ҳар гапе, ки дошта бошед, ба муовин не, ба хабаркаши сардор гўед, вай ҳатман мерасонад.

• Пире садсола атса зад. Наберааш аз рўи одат гуфт:
  «Пир шавед!»

• -- Устод, ҳамин романи маро, ки тоза ба эҷодаш сар кардам, хонда баҳо медодед?
  -- Бепарво навиштан гир, аздусар касе намехонад!

• Дар ҳавои сард умр ба сар мебаранд, то ҳавои хубро барои мо пешгўӣ кунанд.

• Ў мегуфт, ман мешунуфтам.
  Ў гуфту гуфту гуфт…
  Ман шунуфтам… ва боз шунуфтам…
  Ў ҳар он чӣ медонист, ба забон овард.
  Аммо намедонист, ки ман медонам.

*-- Ку биханд!
-- Пих!