Бо хаёли савдояш умри худ адо кардам,
Дар ҳавои васли ӯ дӯш гиряҳо кардам,
Қатра-қатра ашки ман дона-дона марҷон шуд.

Лашкари аламҳояш карда дар дилам манзил,
Аз натиҷаи ишқаш ҷуз ситам нашуд ҳосил,
Мурдам аз ғами ҳаҷраш, то шудам ба ӯ восил,
Бе тараддуди асбоб ҳал намешавад мушкил,
К-аз кашокаши нохун кори уқда осон шуд.

Бӯалӣ бувад пешам дар сулуки маҷнунӣ,
Донишам кунад акнун аз Арасту афзунӣ,
Синаи Балиносаш1 Туғралам кунад хунӣ,
Гашт ҳосили Шоҳин шавкати фалотунӣ,
Баъд аз ин ба Хатлон ҳам гирудори Юнон шуд!

МУХАММАС БАР
ҒАЗАЛИ ГУЛШАНИИ БУХОРОӢ

Ба имон оварад куфри сари зулфи ту имонро,
Тасалсулҳо ба даври моҳи рӯят аҳли давронро,
Ба қимат бишканад марҷони гуфтори ту марҷонро,
Ба оташ афканад лаъли лабат лаъли Бадахшонро,
Қади сарви ту биншонад зи по сарви гулистонро.

Ба иқлими малоҳат то шудӣ якто ба яктоӣ,
Рабудам гӯи ишқатро ман аз танҳо ба танҳоӣ,
Бувад ҷоям сари кӯят, наям азбаски ҳарҷоӣ,
Маро савдои зулфайни ту охир кард савдоӣ,
Парешонхотирам, то дидаам зулфи парешонро.

Танам камтар зи хоки роҳ дар роҳи ту мегардад,

1 Балинос – ҳакиме аз надимони Искандар.