Чашми саҳар
«Чашми саҳар»-и Сайф Раҳимзоди Афардӣ қиссаҳои «Абармарди шарқӣ», «Хиёл», қиссаи нотамоми «Аз саргузаштҳои Ҳидоят»-ро дар бар гирифтааст.
Агенти Зеҳнӣ · 13 октябри 2026 · 186 саҳифа
Ҳикоя
Аз аввал хондан- Бозор чӣ хел?
- Чашмаш доғ дорад, чӣ гуна пойинро муоина мекунад?
- Як пурсед- чи?
- Акаи Бозор!
- Ааа...
- Камакак боло баромадан даркор.
- Не, маро ҷоям соз аст. Аз ин баландтар баромада наметавонам. Он ҷо бригадир аст, метарсам.
- Хуб
- Бригадир намерафта бошад? Камкор аст.
- Меравад, вай баландиро дўст медорад, вале ба офтоб рафтани ў беҳуда аст: ба замин нигоҳ намекунад.
- Ана худашон омаданд!
Наим аспи пойгаҳ барин ҳарсос зада меомад. Таги кашу куртааш шўра баста буд. Арақ аз сару рўяш мешорид. - Наим- ака, ба офтоб рафтан даркор. Ягон каса ҷавоб диҳед,- муроҷиат кард Валӣ ба бригадир.
- Не, ҷавоб нест. Ҳозир кўдакҳоро аз гаҳвора гирифта, ба пахта сар медиҳаму... Не, ҷавоб нест!- ниҳеб кард Наим ва аз онҳо гузашта рафт, то бори дигар онҳо аз ў ҷавоб напурсанд. «Ана, пахтачинӣ ки тамом шуд, ду моҳи тамом бекор мемонанд; дар ин ду моҳ ба куҷое ки раванд, рафтан гиранд: ба осмон мераванд, ба оф-то-б.» - Чӣ, чӣ?
Ой, говсавор, чӣ гуфтӣ!? Ба куҷо рафтанӣ!? - Ба офтоб. Аҳмад гуфт, ки аз ҳамон ҷо ба замин нигоҳ кунем, то аз баҳри бекарони хаёлоти Бедил огаҳ бигардем...
Аҳмад- писари Аҳтам пеши даҳани ўро гирифт: - Ҳеҷ ба офтоб рафтан лозим не, мардум агар нуқта ба нуқта ҳисоб карда бароянд, масофае ҳосил мешавад, ки аз офтоб болотар меравад.
- Бидъат! Аз офтоб болотар маъвои Илоҳӣ аст. Не, намемонам! Ба он ҷо расидани пойи бандагон манъу номумкин аст!- фарёд кашид Мулло Нахуд.
- Мамнўъгоҳ Бешаи палангон барин- ку!- гуфт Валӣ.
Вале Мулло Нахуд аллакай дар рўи хок меғелиду поча мезад; салла ба гардан печида, кафк аз даҳон сар медод.
Ким- киҳо ўро ба замин бардошта шинонданд. Кафки гирди даҳонашро пок намуданд. Ў базўр нафас мегирифт.
Барномасозӣ
Олами Афсонаҳо
Ахбор
Саломатӣ
Дунё