Мо аз бародари азизамон Рофеъ бинни Ҳарсама дар талошҳои беғаразонашон барои таҳкими сулҳ дар кишвараманд сипосгузор ҳастем, ва умед мебандем, ки дар оянда низ ин муносибати ҳасанаи мо барқарор бимонад. Мо аз ҳамаи ҳозирин, ки барои барқарории сулҳ шароит ба вуҷуд овардаанд, сипосгузорем. Мо ба Худованди ҳақ субҳона сипос мегузорем, ки нияти некро бар дилҳои мо ҷой дод ва бо баракоти қудрати бузургаш дар миёни мо сулҳу оштӣ барқарор гардид. Инналлоҳа яъмурукум ан тувадду ал-амонати илло аҳлиҳо ва изо ҳакамтум байна ан-носи ан таҳкуму биладли. Яъне: ҳамоно Худованд ба шумоён фармон медиҳад, ки амонатҳоро ба соҳибони онҳо бозгардонед ва чун дар миёни мардум доварӣ кунед, ба адолат ҳукм биронед.

Амра аллоҳу ал-вулота вал ҳукома ан яҳкуму бил адли ва ан насафта, яъне: Худованд ба фармонравоён ва ҳокимон фармон додааст, ки бо адолату инсоф ҳукм биронед.

Ё айюҳа ал-лазина оману атиъу Аллоҳа ва атиъу ар-расула ва увли ал-амри минкум фа ин танозаътум фий шайъин фардуҳу илло Аллоҳи ва ар-расули, яъне: эй имоновардагон, Худо ва паёмбар ва соҳибони амр аз миёни худатонро итоат кунед. Пас агар дар амре низоъ ва ихтилоф кардед, онро ба Худо ва паёмбар бозгардонед. Омин.

АЗ ИН МИЁН ПОНЗДАҲ МОҲ ГУЗАШТ

САМАРҚАНД

Чорбоғи қасри шоҳӣ

Дарахтон чун арӯсе дар либоси гул пироста заминро маҳмали сабза густурда, оби шаффофу зулол бар ҷӯйҳо ҷорӣ, боғҳо нағмасаро ба лаҳни сорӣ, насими форам ба рақс кашида гулбаргҳо абрҳо, абарҳо ҷигар халида тогарҳо...

Амири Наср бо амакизодааш Муҳаммад бинни Нӯҳ хомушона даруни чорбоғи қасри шоҳӣ гардиш мекунанд. Ин манзараи биҳиштгуни фарвардин дар чеҳраи гирифтаву нигарони онҳо беасар мондааст.

Амир Наср: Ман дигар бо ӯ чӣ кор карданамро намедонам... Ман ҳисоби ӯро наёфтам... Ба ӯ намешавад бовар кард: на ба савгандаш, на ба сидкаш, на ба дӯстиаш!...