–Гурўҳе ҳастанд, ки ба инҳо фиреб намехўранд. Он гаҳе ман мехоҳам, ки пойдории бандагони муъмин ва хубии туро, ки мардвор фиреби маро намехўранд ва гирифтор намешаванд, биозмоям.

То ки мастонат, ки нарру пурдиланд,
Мардвор он бандҳоро бигсиланд.
То бад-ин дому расанҳои ҳаво
Марди ту гардад зи номардон ҷудо.
Доми дигар хоҳам, эй султони тахт,
Доми мардандозу ҳилатсози сахт.

Худованд шаробу мусиқиро ба ў пешниҳод кард.
Шайтон андаке шод шуд, аммо боз исрор кард, ки доми муассиртаре мехоҳам. Худованди доно занро офарид.
Шайтон, ки чашмҳои хумору карашмаҳои мардафкани занро дид, изҳори шодӣ намуд:

Бас зад ангуштак, ба рақс-андар фитод,
Ки бидеҳ зутар, расидам бар мурод.

Гуфт:
–Ин домро зудтар медодӣ, ки мизони озмоиши шаҳват аст ва умеди ман ба фасоди халқ ба ҳамин аст.
Бо ҳамин дом Одамро аз биҳишт берун мекашам ва боз бо ҳамин дом дар миёни фарзандони ў фасод мекунам.

Чун бидид он чашмҳои пурхумор,
Ки кунад ақлу хирадро беқарор.

Хаёли шайтон осуда шуд, ки башарро гирифтори шаҳват хоҳад кард ва ўро ба ғарқоби фасод хоҳад андохт. Хурўс бошад, намояндаи туғёни шаҳват аст.