Фоидаи андозбандишаванда — фарқи байни фоидаи тавозунӣ ва фоидаи бо андоз аз даромад андозбандишаванда, инчунин ҷамъи имтиёзоти андоз аз фоида тибқи қонунгузории андоз мебошад, ки он ҳар вақт тағйир меёбад:
А) фоидаи тавозунӣ; В) фоидаи соф; С) фоидаи иловагӣ; D) фоидаи умумӣ; Е) фоидаи андозбандишаванда.

Фоидаест, ки пас аз пардохтани ҳама андозҳо, муҷозоти иқтисодӣ ва пардохтҳо ба фондҳои хайрия дар ихтиёри корхона мемонад:
А) фоидаи соф; В) фоидаи умумӣ; С) фоидаи андозбандишаванда; D) фоидаи иловагӣ; Е) фоидаи тавозунӣ.

Ба омилҳои берунӣ инҳо шомиланд:
А) суботи сиёсӣ; В) вазъи иқтисод; С) вазъи демографӣ; D) вазъи бозор; Е) ҳамаи ҷавобҳо дурустанд.

Омилҳои дохилӣ инҳо мебошанд:
А) ҳаҷми маҷмӯи даромад; В) ҳосилнокии меҳнати кормандон; С) суръати гардишкунии молҳо; D) мавҷудияти воситаҳои гардони худӣ; Е) ҳамаи ҷавобҳо дурустанд.

Хараҷоте, ки дар натиҷаи аз даст додани имконияти татбиқи қарори алтернативӣ ин дигар пайдо мешаванд:
А) хароҷоти доимӣ; В) хароҷоти моддӣ; С) хароҷоти тағйирёбанда; D) хароҷоти ноаён; Е) хароҷоти истеҳсолӣ.

Даромади соҳибкорнеро нишон медиҳад, ки аз пӯшиши хараҷоти корхонаи савдо (соҳибкор) ва қобилияти худтамвилкунии он гувоҳӣ медиҳад:
А) фоидаи иқтисодӣ; В) фоидаи соф; С) фоидаи андозбандишаванда; D) фоидаи иловагӣ; Е) фоидаи тавозунӣ.

Фоида бо ҷамъи хараҷоти доимии корхона мебошад.
А) даромади эмиссионӣ; В) даромади буҷетӣ; С) даромади андозӣ; D) даромади инвеститсионӣ; Е) даромади маржиналӣ.

Хараҷоте мебошанд, ки шакли пардохтҳои мустақимро мегиранд:
А) хароҷоти моддӣ; В) хароҷоти ноаён; С) хароҷоти тағйирёбанда; D) хароҷоти муҳосибӣ; Е) хароҷоти доимӣ.