• даромад аз фурӯш;
• даромади дигар;
• хароҷоти истеҳсол ва фурӯши маҳсулот;
• хароҷоти дигар;
• пардохти андозҳо;
• пардохти фоизи қарзҳо.

Нақшаи даромад ва хароҷот ҳам дар соли аввал барои ҳар моҳ, дар соли дуюм барои ҳар семоҳа, дар соли сеюм ба пуррагӣ барои сол таҳия карда мешавад.

4. Тавозуни воридот ва пардохтҳои пулӣ

Нақша-тавозун вазъи молиявии корхонаро барои поёни муддати банақшагирифта нишон медиҳад. Аз таҳлили он дар бораи болоравии дороиҳо ва устувории вазъи молиявии корхона дар замони муайян хулоса баровардан мумкин аст. Ҳисобот дар бораи ҳаракати воситаҳои пулӣ ташаккул ва сарфи пули нақд, инчунин бақияи воситаҳои пулии корхонаро бо тамоми тағйироташ намоиш медиҳад.

Тавозуни ибтидоии сармоя (сармояе, ки корхона бояд дар оғози фаъолияти бозории худ дошта бошад) ҳаҷми сармояеро нишон медиҳад, ки барои оғози фаъолияти соҳибкорӣ лозим аст. Он гувоҳӣ медиҳад, ки ин сармоя чӣ тавр сарф ва бо кадом роҳ гирифта хоҳад шуд.

Бо вуҷуди ин, лоиҳаи тавозунҳоро дар 3-5 соли аввали мавҷудияти корхона таҳия намудан лозим аст. Ин тавозунҳо хусусиятҳои рушди корхона, яъне натиҷаҳои молиявии фаъолияти он, тағйироти хусусиятҳои амалиётиро нишон медиҳанд.

Таҳияи ҳисоботи тавозунӣ унсури муҳими банақшагирии молиявӣ мебошад. Шакли ҳисоботи тавозун активу пассивҳо ва сармояи худиро инъикос мекунад, ки барои ифтитоҳи фаъолияти соҳибкорӣ заруранд.

Тавозуни воридот ва пардохтҳои пулӣ ҳуҷҷатест, ки барои муайян намудани миқдори пули ба лоиҳа гузошташаванда дар муҳлати муайяни вақт, яъне то оғози татбиқи лоиҳа ва дар рафти кор, имкон медиҳад. Он дар асоси нақшаи даромаду хароҷот бо назардошти муҳлати эҳтимолӣ ва тақсимкунӣ ба ҳамин муҳлат таҳия карда мешавад.

Ин тавозун дар асоси пешгӯии нишондиҳандаҳои зерин сохта