Бо созу навои ту дилам гирён аст,
Чашми қаламам қалам-қалам гирён аст.
Оҳ, аз ғаму дарди ту дилам зор гирист,
Мурғи ғазалам қалам-қалам зор гирист.

Бо нолаи ту ҳазор дил менолад,
Дар синаи лолазор дил менолад,
Дар санги сари мазор дил менолад,
Бо дидаи интизор дил менолад.

Дар синаи мо мурғи ғазал менолад,
Во, синаи худ ба хуни дил мемолад.
Эй вой, чӣ зор-зор менолад, вой,
Сар бар сари мо шикор менолад, вой.

Хунрез баҳори Лолагӣ дар дили ту,
Хунҷӯш дамад зи лолаи тар дили ту.
Аз нолаи ту шудаст сад пора дилам,
Нолон шуда ҳар пораи бечора дилам.

Аз нолаи зори ту дилам об шудаст,
Аз гиря чароғи маҳфилам об шудаст.
Шодоб шудаст чорбоғи ғазалам,
Хуш аз ғаму дард аст димоғи ғазалам.

Аз нолаи ту гарчи дилам хунин аст,
Ту нола бикун, ки нолаат ширин аст.
Бо нолаи зори худ маро зор кушӣ,
Бигзор, ки бо ҳазор озор кушӣ...