Эй гул, ба сухан маро ту куштӣ

Эй гул, ба сухан маро ту куштӣ,
Бо шаҳди даҳан маро ту куштӣ.
Мондам сари худ ба оҳу нола
Дар пои ту ман, маро ту куштӣ.
Дурии Ватан ғами кушанда-ст,
Дар хоки Ватан маро ту куштӣ.
Бархезу бишин ба оҳу нола
Ту бар сари ман, маро ту куштӣ.
Куштӣ ту маро ба нози ширин,
Эй ширбадан, маро ту куштӣ.
Бобои ту кушта мардумонро,
Эй ҷонаки ман, маро ту куштӣ.
Ман кушта ҳазор нозанинро,
Эй, қанд бизан, маро ту куштӣ!

Хуш омадию нашишта рафтӣ

Хуш омадию нашишта рафтӣ,
Як байти маро навишта рафтӣ.
Хуш бо қалами сиёҳи абрӯ
Байте ба дилам навишта рафтӣ.
Гуфтам накушӣ маро ба шӯхӣ,
Эй шӯх, маро ту кушта рафтӣ.
Мардум ба замину бар ҳаво ту
Мисли парию фаришта рафтӣ.
Сад бор барои ту задам вой,
Эй вой, ба сар думушта, рафтӣ.
Куштӣ ту маро, дареғи ман, оҳ,
Аз чӣ ҳамаро накушта рафтӣ?
Куштию ба оби дидаи хеш
Дар тахта маро ту шушта рафтӣ.