-ташкили шароит барои рушди тайёркунии касбӣ, азнавтайёркунӣ ва такмили ихтисос бевосита дар ташкилот;

-ҳамкории мутақобилаи мақомоти ваколатдор бо корфармоён оид ба масъалаҳои шуғл;

-таъмини шароит барои бакортаъминкунии шахсоне, ки қонунгузории Ҷумҳурии Тоҷикистон пешбинӣ намудааст.

Дар моддаи 5-и Қонун дар бораи мусоидат ба шуғли аҳолӣ муайян карда шудааст, ки давлат сиёсати пешбурди татбиқи ҳуқуқи шаҳрвандон ба шуғли пурра, истеҳсолӣ ва озодона интихобшударо пеш мебарад. Ин мавқеъ мутобиқ ба дидгоҳи ҳуқуқи байналмилалии сиёсати давлатии шуғл асос ёфтааст. Конвенсияи № 122 "Дар бораи сиёсати шуғл", ки Конфронси генералии Ташкилоти байналмилалии меҳнат дар соли 1964 қабул намуда, 15 июли соли 1966 эътибор пайдо кардааст, пешбинӣ менамояд, ки сиёсати шуғл бояд шароитеро фароҳам орад, ки ҳамаи хоҳишмандон имкони интихоби намуди корро дошта бошанд. Ҳуқуқ ба ҳимоя аз бекорӣ дар қисми 1 моддаи 23 Эъломияи умумии ҳуқуқи башар пешбинӣ шудааст.

Мутобиқи моддаи 1 Қонуни зикршуда зери мафҳуми «шуғл» ҳама гуна фаъолияти шаҳрвандони қобили меҳнат, ки ба санадҳои меъёрии ҳуқуқии Ҷумҳурии Тоҷикистон мухолиф набуда, ба қонеъ гардонидани талаботи шахсӣ ва ҷамъиятиашон алоқаманд мебошад ва ба онҳо даромад (музд) меоварад, фаҳмида мешавад. Ба аҳолии шуғлнок (ё ба он баробар кардашуда) шаҳрвандони синнашон 15-сола ва аз он калоне мансубанд, ки: