Тартиб ва андозаи ҷуброни хароҷоти марбут ба сафари хизматӣ дар шартномаи коллективӣ ё санадҳои меъёрии локалӣ муайян карда мешавад.

Меъёрҳои хароҷоти сафар барои кормандони муассисаҳои буҷетӣ бо Қарори Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон аз 31 январи соли 2015, №38 "Дар бораи пардохти хароҷоти сафарҳои хизматии хизматчиёни давлатӣ, кормандони ташкилоту муассисаҳои давлатӣ ба кишварҳои хориҷӣ, инчунин дар дохили Ҷумҳурии Тоҷикистон» муқаррар шудааст.

Чунин намудҳои ҷуброни хароҷоти марбут ба сафари хизматӣ дар қаламрави Ҷумҳурии Тоҷикистон ба ин категорияи кормандон пешбинӣ шудааст:

а) арзиши иҷораи манзили истиқоматӣ (ба истиснои ҳолате, ки ба корманде, ки ба сафари хизматӣ фиристода шудааст, манзил ройгон дода мешавад);

б) хароҷоти шабонарӯзӣ барои ҳар як рӯзи дар сафари корӣ будан;

в) хароҷоти сафар ба ҷои сафари корӣ ва бозгашт ба ҷои кори доимӣ (аз ҷумла пардохти хизматрасониҳо, хароҷот барои истифодаи ҷойпӯш дар қатораҳо).

Хароҷот барои истифодаи рахти хоб дар қатораҳо бо чиптаҳои (квитансияҳои) пешниҳодшуда ҷуброн карда мешавад.

Дар сурати набудани ҳуҷҷати пардохт, хароҷоти кирои манзил дар ҳаҷми 50 фоизи меъёри муқарраргардида пардохт карда мешавад, ба истиснои ҳолатҳое, ки ба кормандон манзили бепул дода мешавад.