Ба шахсони ба сафари хизматӣ рафта, маблағи хароҷоти шабонарӯзӣ ва кироии манзил дар сурате пардохта мешавад, ки агар ҷойи сафари хизматӣ аз ҷойи кори доимӣ дар масофаи бештар аз 30 километр воқеъ шуда бошад. Пардохти роҳпулӣ аз рӯи варақаи сайр бо пешниҳоди ҳуҷҷатҳои тасдиқкунанда аз рӯи варақаи сафари хизматӣ сурат мегирад.

Пардохтҳои ҷубронӣ ҳангоми ба маҳалли дигар ба кор қабул намудан, гузарондан ва ба кор фиристондан дар моддаи 179 КМ ҶТ пешбинӣ шудаанд. Барои кормандон, шахсоне, ки таҳсилро хатм намуда, ба маҳалли дигар ба кор мегузаранд ё бо роҳхат аз ҷойи дигар ба кор омадаанд, бо тарзи муташаккилона ё бо мувофиқаи пешакӣ бо бастани шартнома ё дархост ба кор қабул шудаанд, чунин ҷубронҳо муайян мешаванд:

• арзиши роҳкирои корманд, шахсоне, ки таҳсилро хатм намудаанд ва аъзои оилаи онҳо (зану шавҳар, кӯдакон ва падару модари зану шавҳар, ки дар нигоҳубини онҳо қарордошта, якҷоя ҳамроҳи онҳо омадаанд), ба ҳамон шароите, ки корманд ба сафари хизматӣ фиристода мешавад;

• хароҷоти кашонидани молу мулк бо нақлиёти автомобилӣ ё роҳи оҳан (истифодаи умумӣ) дар ҳаҷми 500 килограмм барои худи корманд, шахсони хатмкардаи таҳсил ва то 150 килограмм барои ҳар як ҳамсафари аъзои оила (тибқи созишномаи тарафҳо метавонад хароҷоти кашонидани моликият дар ҳаҷми зиёдтар пардохт карда шавад);

• хароҷоти шабонарӯзӣ барои ҳар як рӯзи сафар - ба андозае, ки барои сафари хизматӣ пешбинӣ шудааст;