Тадқиқотҳо дар соҳаи менеҷмент ва идоракунии ҳайат нишон медиҳанд, ки дар ин раванд алоқамандӣ вуҷуд дорад. Агар муносибатҳоро дар шакли глобалӣ не, балки дар асоси таҳлили як қатор нишондиҳандаҳои миқдорӣ ва сифатӣ дида бароем, ба сифати нишондиҳандаҳои миқдорӣ бояд, чунин баҳо дода шаванд:

қариб 80% аҳолии қобилияти меҳнатӣ доштаи кураи Замин дар асоси меҳнати кироя кор мекунанд, яъне «дар хонаи худ не», балки «барои дигарон»;

аз кор озод кардани як коргар, ки дар ташкилот зиёда аз 5 сол кор кардааст, ба зарари корхонаҳои амрикоӣ баробари 50000 доллар мебошад;

дар шароити мӯътадил хароҷот барои омӯзиши ҳайат на камтар аз 3% музди меҳнат, дар вақти ивази технология бошад 7-8%-ро ташкил медиҳад.

Расми 3. Мазмуни алоқамандии асосии «Ҷамъият - Одамон - Ташкилот»