ЗИКРУЛЛО ВАЛИЕВ,

ШОИР ӮЗБЕКЗАБОНИ ТОҶИКИСТОН

"АҲМАД ЗОҲИРНИНГ ХАЙРЛАШУВ ҚУШИҒИ"
("Суруди хайрбоди Аҳмад Зоҳир"):

Хайр, менинг муҳибларим — холис, хайрхоҳ,
Хайр, жӯшқин туғуларим поку безавол.
Руҳим букун саргаштадир кӯкда бепаноҳ,
Юксакларга парвоз этар бамисли хаёл.
Букун менинг жаранглаган қушиғими тинди,
Қушиқларки, олам бӯйлаб берарди садо.
Хайр, сизга азиз дӯстим — қушиқлар энди,
Хайр энди, хайр энди, хайр, алвидо...

Хуш қол, тенгсиз она юртим, чунгӯ беғубор,
Хайр энди, ҳақиқатдай мағрур Ҳиндукуш.
Она замин юрагида беоҳ, беозор,
Мудраётган гӯдак янглиғ ётибман беҳуш.
Хайрбодо, эзгуликка ташна бӯлган жон,
Инқилобнинг йӯлларида бӯлганлар фидо.
Хайр энди, қалбни эзган муқаддас армон,
Хайр энди, хайр энди, хайр, алвидо...

Кӯзларимга жило берган рангин табиат,
Қонмас эдим боққан ила ташна эдим, зор...
Юрагимни жӯштирарди Илоҳий ҳайрат,