ЁДИ ТУ ЗИНДА АСТ ДАР АМВОЧИ СОЗҲО

Ман ба кадом забон бигӯям ту нестӣ, Ҳастӣ миёни мову нагӯям, ки нестӣ.
Ёди ту зинда аст дар амвоҷи созҳо, Истода гарчӣ рӯ ба рӯям ту нестӣ.
Ҳар сол то баҳор биёяд ту зиндаӣ, То ман гули баҳор бибӯям, ту нестӣ.
Шеъри Ҳашмат Умед, шоири муосири афғон. Ин шеърро соли 2007 дар солрӯзи таваллуди Аҳмад Зоҳир, овозхони маъруфи афғон, хонум Парасту дар Гамбурги Олмон аввал қироат кардааст ва баъдан бо оҳанг хондааст.

ЗОҲИР НАШУД ДИГАР,
ВАЛЕ АЗ ХУД НИШОНА МОНД

Зоҳир агарчӣ рафт, ҳунараш ҷовидона монд,
Дар қалби дӯстон зи ғами ӯ нишона монд.
Ин марди боҳунар ба ҳунар дар дили ҳама,
Рафт аз миёни мову садояш ба хона монд.
Ҳар ҷо ба бенавову ситамдида ёр буд,
Зоҳир нашуд дигар, вале аз худ нишона монд.
Ҳаргиз надидаем чу Зоҳир дар ин замон,
Овозу шеъри хуби ту ҳар ҷо тарона монд.
Дар мушкилоти зиндагиву гирудори даҳр,
Настӯҳ шудию рози дилат ошиқона монд.
Карим Настӯҳ, шоири афғон, муқими шаҳри Ванкувери Канада