МУАЛЛИФОНИ АШЪОРИ ТАРОНАҲОИ
АҲМАД ЗОҲИР

Аз шоирони адабиёти классикӣ

1. ҶАЛОЛУДДИНИ БАЛХӢ 1. Ай қавми ба ҳаҷ рафта куҷоед, куҷоед?

2. Биёед, биёед ба майдони харобот. (Тибқи Фурӯзонфар) 3. Биёед, биёед, ки гулзор расида.

3. Биравед, ай ҳарифон, бикашед ёри моро.

4. Дидам нигори худро мегашт гирди хона.
   (тибқи Софӣ, навор нест) 6. Зи ҳамроҳон ҷудой маслиҳат нест.

5. Ман масту ту девона, моро кӣ барад хона?

6. Ман ғуломи қамарам, ғайри қамар ҳеҷ магӯ.

7. Маъшуқа ба сомон шуд, то боз чунин бодо!

8. Пӯшида чун ҷон меравӣ, андри миёни ҷони ман.

9. Рав сар бинеҳ ба болин, танҳо маро раҳо кун.

10. ҲОФИЗИ ШЕРОЗӢ 1. Ай подшаҳи хубон, дод аз ғами танҳоӣ.

11. Айшам мудом аст, аз лаъли дилхоҳ.

12. Ба азми тавба саҳар гуфтам истихора кунам.

13. Гар зулфи парешонат дар дасти сабо афтад.

14. Дӯш аз масҷид сӯи майхона омад пири мо.

15. Даст аз талаб надорам, то коми ман барояд 7. Ҳошо, ки ман ба мавсими гул тарки май кунам.

16. Гуфтам: "Ғами ту дорам", гуфто: "Ғамат сарояд" (Тибқи Муҳаммадҳоруни Хуросонӣ. Навор нест)