Мӯйсафед гуфт:
— Эй шоҳ, аз лашкари Фофур касе ба даъвоӣ сохта-даст ва ин шар кардааст. Шӯҳр ин падопро, ки туро, ба ин роҷат нарегид.
Клопаланка бо пайкирони пушти даст ба даҳдон молида-ча, гуфт:
— Эй шоҳ, бифармой, то кӯси ҷарбӣ бизананд.
Мӯйсафед бифармуд, кӯс фуру кӯфтанд. Сипоҳ рӯй ба майдон ниҳоданд.
Аз ин сипоҳ Хуршедшоҳ бифармуд, то сипоҳ рӯй ба майдон ниҳоданд. Чуун аз ҳар ду лашкар сипоҳ ба ҷанг даромаданд. Рӯзафоту бибилал ва поини Хуршедшоҳ хизмат кида, гуфт:
— Эй фуруггар шоҳ, бандаро пӯчоват деҳ, то дар майдони роҷат ва ҷомер дар пила бандад. Ва ангуштарӣ дар даст супоҳу бор папон кашони, то бибилалу било-нанд, ки ин чӣ кардагӣ ва ӯро тавонистии куштан.
Шоҳ гуфт:
— Эй инкар, ту деви Мардон истодаанд, аммо чун гу коғтӣ, мала гуро нафъ нест. Аммо инқар, то худпо витоа дорӣ.
Рӯзафоту гуфт:
— Эй шоҳ, роҷат...
Ин ангуштурӣ... бест ва ангуштарӣ дар т карду рӯй ба ниҳод. Заҳоме лаъб кард ва тофбой мекуд, парда нест. Арманшоҳ дар вай китот кард, гуфт:
— Ой шӯҳру қаҳари мон аст? Яке дар майдон равед ва ӯро багироду бибилакӣ.
Сокари асп дар майдони чаҳонад, ки Рӯзафотуро би-гирад. Рӯзафоту пайғом бар сипоҳ пой чунон зад, ки аз пушти вай барӯя кард. Сакор биафтод. Ӯро бародаре буд, дар майдони сика бо кушта шуд. Ҳангунами сакорон дар майдон мехобандад, ва ба пата мерафтанд, то сад) повчак бира бифтоки. Разо пакард, ки ва таш ба наз-лики вай скулакӣ.
— Рӯзафури чаҳон мекард ва мард шихет. Ду лаш-кар дар ҷонбозосии вай бомонла буддад.
Девалони паллавони рӯй дар майдон омад Хуршед-шоҳ гуфт.
— Эй Сакол. Деволони паллавони омад. Рӯзафотуро го-ката вай наварад.
Хурнуч Қол гуфт