сар мезанад (таҳти таъсири буҳрони шадиди иҷтимоӣ), ки парокандагии ғояҳо ва арзишҳои ҳукмфармо бар пояи фарҳанги сиёсӣ одамонро маҷбур мекунад, ки дастурҳои нави маънавӣ барои дарки ҷойгоҳи худ дар ҷомеаи тағйирёбанда, робитаҳо бо давлат ва муҳити иҷтимоии атроф дошта бошанд48. Дар миёнаи асри ХХ ҳувияти миллӣ худро ҳамчун истилоҳи маъмултарин барои ҷанбаҳои иҷтимоию фарҳангии миллат муаррифӣ кард. З. Фрейд яке аз аввалинҳоест, ки ҷудо кардани мафҳумҳои ҳувияти гурӯҳӣ ва фардиро пешниҳод кардааст.
Вай аз он бармеояд, ки шахс худ аз худ ва одами оммавӣ падидаҳои гуногун мебошанд, шахсияти инфиродӣ ва шахсияти гурӯҳӣ аз як қатор омилҳо вобаста аст49.
Тарҷумаи ҳоли шахсро ба фикри Энтони Гидденс комилан собит кардан мумкин нест, зеро шахс бояд рӯйдодҳои дар ҷаҳони беруна рӯйдодаро пайваста ба "ҳикоя" -и пайваста дар бораи худ ҳамҷоя кунад. Имрӯз мо беш аз ҳарвақта ба иттилооте дастрасӣ дорем, ки ба мо имкон медиҳад, ки сабабҳо ва оқибатҳои амалҳои худро инъикос кунем. Дар баробари ин, мо бо хатарҳое, ки бо оқибатҳои номатлуби амалҳои мо алоқаманданд, рӯ ба рӯ мешавем. Мо маҷмӯи ривоятҳои биографӣ, нақшҳои иҷтимоӣ ва тарзи

48
Эриксон Э. Идентичность: юность и кризис, - М.: Пргресс, 1996, - с. 44.
Эриксон Э. Идентичность: юность и кризис, - М.: Пргресс, 1996, - с. 99.