Проблемаҳои миллӣ ва қавмӣ яке аз масъалаҳои шадидтарин ва дардноктарин дар ҷаҳони муосир мебошанд. Ин падида (дар адабиёт бо номи "парадокси этникӣ" маъруф аст) як навъ аксуламал ба тамоюли афзоиши муттаҳидсозии фарҳанги маънавӣ ва моддӣ дар шароити ҷаҳонишавӣ шудааст. Ҷаҳонишавӣ ба шахсияти инсон таҳдид мекунад ё ҳадди аққал шароити ташаккулёбии онро ба куллӣ тағйир медиҳад. Якум, ҷаҳонишавӣ ба он оварда мерасонад, ки муносибатҳои байни одамон аз доираи ҷомеаҳои миллӣ-давлатӣ берун рафта, хусусияти фаромиллӣ пайдо мекунанд. Аҳамияти ин баст бузург аст: дар ниҳоят, ҷомеаи анъанавии бузурги инсонӣ, ки инсон худро узви он ҳис мекард, кишвар, миллат, давлат буд. Ҷаҳонишавӣ ин мушаххасотро нест мекунад. Ба қавли Гидденс : “Вақте ки таъсири анъанаҳо ва маросим ва дар миқёси умумиҷаҳонӣ заъиф мешаванд, асосҳои шинохти ҳувияти инфиродӣ низ пайваста тағйир меёбанд ва дар сатҳи шахсият баррасӣ мешавад.
Дар шароитҳои анъанавӣ чунин эҳсос аз сабаби устувории мавқеи иҷтимоии инфиродӣ дар ҷомеа нигоҳ дошта мешуд. Вақте ки анъанаҳо қудрати худро аз даст медиҳанд ва интихоби озодонаи роҳи ҳаёт бартарӣ пайдо мекунад, ин тағйирхӯриҳо ҳар як шахсро водор хоҳад кард, ки ҷиҳати дарки он бетараф набошанд.