Кай бояд тафаккури интиқодиро истифода бурд?

Дар боби гузашта баъзе фоидаҳои тафаккури интиқодӣ шарҳ дода шуданд. Бо назардошти ин қадар бартарӣ, ба назар мерасад, ки мо бояд ҳамеша интиқодӣ фикр кунем. Гарчанде тафаккури интиқодӣ ҳамеша муфид аст ва онро дар ҳама ҷо истифода бурдан мумкин аст, пайваста бо ин тарз фикр кардан амалан имконпазир нест. Муҳим танҳо ин нест, ки тафаккури интиқодиро дар куҷо, балки кай истифода мебаред.

Барои муайян кардани он ки дар вазъияти муайян тафаккури интиқодиро истифода бурдан лозим аст ё не, як қоидаи сода вуҷуд дорад: бубинед, ки натиҷаи мушкил, ташаббус, ҳадаф ё вазъияти мавриди баррасӣ то чӣ андоза муҳим аст. Ба ибораи дигар, тафаккури интиқодиро вақте истифода баред, ки натиҷа метавонад ба фаъолияти корӣ ё зиндагии шахсии шумо таъсири назаррас расонад.

Масалан, агар дар номаи одии электронӣ дар бораи интихоби ҷойи хӯроки нисфирӯзӣ нофаҳмие рӯй диҳад, одатан оқибати ҷиддие нахоҳад дошт. Аммо нодуруст фаҳмидани номае дар бораи талаботи маҳсулот ё мушкили муштарӣ метавонад паёмадҳои густурда дошта бошад. Аз ин рӯ, ҳангоми хондани номае, ки мушкили муштариро тавсиф мекунад, истифодаи каме тафаккури интиқодӣ нисбат ба номаи марбут ба хӯроки нисфирӯзӣ заруртар аст.

Дар поён се рӯйхати мисолҳо оварда шудааст, ки нишон медиҳанд тафаккури интиқодиро дар куҷо ва кай истифода бурдан мумкин аст. Рӯйхати аввал самтҳои асосии фаъолияти кориро дар бар мегирад; рӯйхати дуюм — масъалаҳо ё ҳадафҳои мушаххаси кориро; рӯйхати сеюм бошад, фаъолиятҳои ҳаррӯзаеро, ки бисёриҳо барои расидан ба ин ҳадафҳо анҷом медиҳанд.

Вақте усулҳои тафаккури интиқодиро меомӯзед, метавонед ба ин рӯйхатҳо самтҳои хоси кори худро низ илова кунед.

Рӯйхати 1: Самтҳои фаъолияти корӣ, ки аз тафаккури интиқодӣ баҳра мебаранд

• Идоракунии муносибатҳо бо муштариён.
• Автоматикунонӣ.
• Таҳияи буҷет.
• Қарор дар бораи мустақилона сохтан ё харидани маҳсулот ё роҳҳал.
• Таҳлили рақибон.
• Шартномаҳо.
• Ташаббусҳои кам кардани хароҷот.
• Идоракунии буҳронҳо.
• Беҳтар кардани хизматрасонӣ ба муштариён.
• Стратегияҳои нигоҳ доштани муштариён.
• Равандҳои таҳия.
• Ташхис ва муайян кардани мушкилот.
• Рушди қобилияти роҳбарии кормандон.
• Маҳсулнокии кормандон.
• Қарорҳои молиявӣ.
• Масъалаҳои идоракунии захираҳои инсонӣ.
• Низомҳои иттилоотӣ.
• Назорати захираҳои анбор.
• Идоракунии сармоягузорӣ.
• Муттаҳидшавӣ ва харидории ширкатҳо.
• Андешаҳои нав барои маҳсулот ва офаридани онҳо.
• Самаранокии амалиётӣ.
• Қарор дар бораи ба иҷрокунандаи беруна супурдани кор ё дар дохили ташкилот иҷро кардани он.
• Масъалаҳои марбут ба шарикӣ.
• Идоракунии маҳсулот.
• Маркетинги маҳсулот.
• Идоракунии лоиҳаҳо.
• Арзёбии пешниҳодҳо.
• Таъмин ва назорати сифат.
• Идоракунии захираҳо.
• Омода кардани ҷавобҳо ба дархостҳои иттилоотӣ (RFI), дархостҳо барои пешниҳоди лоиҳа ё роҳҳал (RFP) ва дархостҳои озмунӣ.
• Стратегияҳои ба даст овардани даромад.
• Идоракунии хавфҳо.
• Усулҳои фурӯш ва маркетинг.
• Стратегияҳои кӯтоҳмуддат ва дарозмуддати тиҷорат.
• Банақшагирии истифодаи ҷой ва масоҳат.
• Банақшагирии омода кардани ҷойгузинҳо барои вазифаҳои калидӣ.
• Ҳамоҳангсозии вазифаҳо.
• Зерсохтори технологӣ.
• Банақшагирии вақт, хароҷот ва захираҳо.

Рӯйхати 2: Намунаҳои масъалаҳо ва ҳадафҳои мушаххаси корӣ, ки барои онҳо бояд тафаккури интиқодиро истифода бурд

Барои фаҳмидани вазъияти норавшан

• Дар бахши фурӯш фаъолият хеле зиёд аст ва шумораи муомилаҳои эҳтимолӣ дар марҳилаҳои гуногуни фурӯш баланд аст, аммо ҳаҷми фурӯши анҷомёфта афзоиш намеёбад.
• Шумораи зангҳо ба хадамоти дастгирии муштариён бе ягон сабаби ошкор ба таври назаррас тағйир ёфтааст.
• Як қатор хатоҳои истеҳсолӣ рух додаанд, вале сабабашон маълум нест.
• Муштариёни эҳтимолӣ ба маҳсулоти шумо таваҷҷуҳ зоҳир мекунанд, аммо танҳо шумораи ками онҳо онро мехаранд.
• Хароҷоти амалиётӣ зиёд мешавад, вале ҳаҷми кори иҷрошаванда афзоиш намеёбад.
• Дар нақшаи лоиҳа барои марҳилаҳои асосӣ ва натиҷаҳои супурдашаванда санаҳои муайян пешбинӣ шудаанд, аммо кормандон муҳлатҳоро риоя намекунанд.
• Вазъияти маъмулӣ бе ягон шарҳи ошкор тағйир ёфтааст.
• Нишондиҳандаҳое, ки пайгирӣ мекунед, барои муайян кардани роҳҳои беҳбудӣ ё пешгӯии натиҷа кумак намекунанд.
• Барои ёфтани сабаби аслии масъала таҳлили сабабҳои решаиро дархост кардаед, аммо натиҷаи он ғайричашмдошт баромадааст.
• Миқдори қисмҳои дар анбор буда ё сарфшуда бо ҳаҷми маҳсулоти тайёр мувофиқат намекунад.
• Маҳсулот ё хизматрасониҳои расонидашуда бо ҳисобномаҳо ё даромад мувофиқат намекунанд.
• Хароҷоти иловагӣ ҳангоми зиёд кардани ҳаҷми фаъолият ба маблағи сарфашуда ҳангоми ба ҳамон андоза кам кардани он баробар нест.
• Ду нафар бо истифода аз ҳамон додаҳо ба хулосаҳои гуногун мерасанд.
• Хулосаҳои аз додаҳо баровардашуда ба ҳам мувофиқат намекунанд ё мантиқӣ нестанд.
• Нишебии графики нишондиҳандаи ченшуда ё пешгӯишуда ногаҳон тағйир меёбад.
• Сатҳи хатоҳое, ки муштариён гузориш медиҳанд, аз сатҳе, ки шумо чен мекунед, ба таври назаррас фарқ мекунад.

Барои беҳтар кардани чизе

• Хароҷоти хизматрасонӣ ба муштариёнро 25 фоиз кам карда, ҳамзамон қаноатмандии онҳоро зиёд кардан.
• Баланд бардоштани маҳсулнокӣ.
• Беҳтар кардани муошират байни шуъбаи шумо ва шуъбаи дигар.
• Муайян кардани он ки стратегияи маркетингро чӣ гуна тағйир додан лозим аст, то рақобатпазиртар шавад.
• Рушд додани тиҷорат.
• Кам кардани хароҷот ба андозаи 25 фоиз.
• Ёфтан ва ба кор гирифтани довталабони соҳибихтисостар.
• Муайян кардани чораҳо барои мубориза бо хароҷоти пайваста афзояндаи хизматрасонии тиббӣ.
• Кӯтоҳ кардани муҳлати таҳия ба андозаи сеяк.
• Кам кардани вақти миёнаи таъмир (MTR) ба андозаи 20 фоиз.
• Ду баробар кӯтоҳ кардани фосилаи вақт аз қабули фармоиш то расонидани он.
• Баланд бардоштани сифати маҳсулот, то муштариён ба он аз 5 хол 5 хол диҳанд.
• Беҳтар кардани натиҷаҳои маъракаи таблиғотӣ.

Ҳангоми андеша дар бораи оянда

• Чӣ гуна маҳсулоти наверо офарем, ки бо хизматрасонии тозаи рақиби асосиамон рақобат карда тавонад?
• Ду корманди калидӣ навакак аз кор рафтанд — акнун чӣ кор кунем?
• Маҳсулоти деринаи мо, ки қисми асосии даромад ва фоидаро таъмин мекунад, муштариёнашро босуръат аз даст медиҳад. Чӣ бояд кард?
• Чӣ кор кунем, то ин ҳодисаи нохуш дигар ҳеҷ гоҳ такрор нашавад?
• Чӣ гуна натиҷаи ҳозираамонро дафъаи оянда низ такрор кунем?
• Барои васеъ кардани доираи хизматрасониҳоямон бояд имкониятҳои заруриро худамон созем ё бихарем?
• Стратегияи тавсеаи фаъолиятро чӣ гуна маблағгузорӣ кунем?
• Бо назардошти буҷетамон, чӣ гуна ба ҳадафҳои худ бирасем?
• Чӣ гуна дар фаъолияти касбии худ пеш равам?

Рӯйхати 3: Намунаҳои фаъолиятҳои мушаххаси ҳаррӯза, ки тафаккури интиқодӣ дар онҳо муфид аст

• Васл ё таъмир кардани чизе.
• Иштирок дар ҷаласаҳо.
• Арзёбии хавфҳо.
• Роҳнамоӣ ва мураббигӣ.
• Гузаронидани ҷаласаҳои тавлиди андешаҳо.
• Таҳияи пурсишномаҳо ва тафсири натиҷаҳои онҳо.
• Омода кардани муаррифиҳо.
• Банақшагирии молиявӣ.
• Суҳбатҳои рӯбарӯи дунафарӣ.
• Арзёбии пешниҳодҳо.
• Қабули қарор дар бораи оғоз ё идома додани кор ё даст кашидан аз он.
• Ташкили корҳо.
• Банақшагирии ҷадвали корӣ ва тақвим.
• Омода кардани суханрониҳо.
• Муайян кардани афзалиятҳо.
• Хондан: оё ба маънои амиқтаре, ки дар паси калимаҳо нуҳуфтааст, таваҷҷуҳ мекунед?
• Баррасии шартномаҳо.
• Баррасии ҷадвалҳои электронӣ.
• Муайян кардани ҳадафҳо.
• Муайян кардани нишондиҳандаҳои ченкунӣ.
• Таълим додан.
• Навиштани номаҳои электронӣ, дастурҳо, пешниҳодҳо, ҳисоботҳо ва ғайра.
• Омода ва гузаронидани арзёбии фаъолияти кормандон.

Нуктаи асосӣ

Тафаккури интиқодиро дар тамоми ҷанбаҳои кору зиндагӣ истифода бурдан мумкин аст, аммо мавридҳои истифодаашро интихоб кунед. Онро вақте ба кор баред, ки натиҷа метавонад таъсири муҳим дошта бошад.