Масалан, тарҳи намунаи дарсро мо чунин тасаввур менамоем:
Дар мавзўъҳои меҳнат, ҳунаромўзӣ, дониш ва одаму одамгарӣ варақа омода карда, дар он зарбулмасалу мақолҳоро дар мавзўъҳои зикршуда менависем. Адади ин варақаҳо ҳабдаҳто буда, нақшаи кор чунин аст:
I. Меҳнат ва меҳнатдўстӣ:
 фиребгару танбал,  аз бекор ҳама безор,  хобрафтагӣ нон намехўрад,  беҳудагў, лофзан,  бо забон кор намекунанд,  обмўрӣ аз боғ калон.

II. Кори хуб ва шарафмандӣ:
 Бахт аз меҳнат аст.
 Меҳнат кунӣ, роҳат бинӣ.
 Меҳнат шараф аст.

III. Ҳунар ва ҳунаромўзӣ:
 Аз зари падар ҳунар беҳтар.
 Одами беҳунар- дарахти бесамар.
 Ба як ҷавон чил ҳунар кам аст.

IV. Дониш донишомўзӣ:

 Ҳунар аз дониш, дониш аз хониш.
 Дониш чароғи ақл аст.
 Илм хоҳӣ- такрор кун.

V. Одаму одамгарӣ:
 Аз мардумозор ҳама безор.
 Ваъда додӣ, вафо кун.
 Қавл додӣ, иҷро кун.