Ин нукта далели қотеъи пойдорӣ ва таъсирбахшии самараи фаъолияти омўзгори адабиётро собит месозад.
Дар маҷмўъ арзёбии ин масъала, ки маҳсули ба назар намоён нест, хеле душвор мебошад. Вале санҷиши ҷузъии он дар ҳар лаҳза ва дар ҳар синф имконпазир аст! Масалан, тавоноии дарки асари бадеӣ ҳамчун чизи яклухти муайян барои соҳибияти малакаҳое, ки барнома ба ҳар синф пешбинӣ менамояд. Ин омилҳоро аз аввалин рўзҳои омўзиши адабиёт метавон санҷид ва арзёбӣ кард.
Ҳамчунон ки барномаи таълими адабиёт пешбинӣ менамояд, хонандагон бояд донанд:
-муаллиф ва номи қаҳрамон ва персонажҳо, паҳлуҳои воқеии сужет ва шахсияти қаҳрамони асари омўхташударо тавсиф карда тавонанд;
-мафҳумҳои асосии адабӣ, ғоя, санъатҳои бадеӣ, воситаҳои тасвир ва муколамаро дарк намоянд;
-аз матни асари омўхташуда лаҳзаҳоро ҷудо карда пайванди лаҳзаина ва сабабияти байни ҳодисаҳоро муайян карда қиёсот, ташбеҳот, тимсолро ёфта, нақши онҳоро дар контекст шарҳ диҳанд;
-зери раҳнамоии омўзгор бо қаҳрамонони асар шинос мегарданд ва талабот аз дарси адабиёт афзун гашта, хонанда дар синфҳои болоӣ маҷмўи донишҳо ва малакаҳоро аз худ мекунад.
Сол ба сол талабот аз дарси адабиёт зиёд мешавад ва хонанда дар синфҳои болоӣ маҷмўи донишҳо ва малакаҳоро аз худ мекунад. Донишҳо ва малакаҳо, ки байни худ пайванди қавӣ доранд, ба хонанда имкон медиҳанд озодона аз адабиёт баҳра гирад. Матни бадеиро хонда, онро фаҳмад ва ҳис кунад.
Пайванди адабиёт ба зиндагӣ, меҳнати садоқатмандона ва фаъолиятҳои амалӣ ёрӣ мерасонад, ки натиҷаҳои омўзиш ҳамзамон амалӣ карда шаванд.