шудан ва дар дили бандагон бо некӣ ҷой гирифтан мебошад. Ин худ калиди роҳи хушбахтии ҳар фард аст.

Усули тағйир додани ҳолатҳо ва роҳҳои дарёфти ҳиради экологӣ ва дӯстдорӣ — ин усуро аслан роҳбарони ҳирадманду доно истифода карда, дар назди мардум иззату эҳтироми калон пайдо месозанд. Усули мазкурро дар баъзе ҳолатҳо қонунияти ҳукмронии табиат низ мегӯянд. Қонуни тағйирёбандагии ҳолатҳои роҳбарӣ талаботи асосии ҳокимият буда, ҳамчун қувваи ба пеш теладиҳанда ва нигоҳдорандаи он хизмат менамояд, чунки ҳар яке мо завқи дохилаи дидани чизи нав ва рафтору усули навинро дорем ва доимо интизори он ҳастем, ки дар зиндагонӣ ягон тағйирот ва дигаргуниҳои навини дилтасаллодиҳанда ба миён ояд. Пас, роҳбаро зарурат аст, оиди ин масоил низ андешаи доимӣ дошта, дар ҷустуҷӯи чизи навин ва тағйирдиҳандаи ҳолати пешина бошад.

Дар ҳақиқат, вақте мо ба таърих назар меафканем, зиндагиномаи роҳбарони бузургро тағйиротҳо ва корнамоиҳои таърихии онҳо зинда медоранд, ки чандин солҳо ба инсоният хизмати арзанда карда меоянд. Аз ин ҷост, ки тағйир додани одату рафтори кормандон нисбати касби худ ва вазифадорӣ бояд тарзе сурат гирад, ки хосияти стратегӣ дошта, барои на як рӯзу ду рӯз, балки садсолаҳо боз инкишоф ёфта хизмат намоянд ва аз дили онҳо берун нагарданд. Чуноне ки гузаштем, тағйирёбандагии ҳолатҳо ин дигаргунсозии одатҳо мебошад, аммо одатҳоро дигар кардан кори бениҳоят пурмашаққат буда, вақти зиёд ва бартараф намудани нобарориҳою душманону бадхоҳони зиёдеро, ки Шуморо дар роҳ интизор ҳастанд, талаб мекунад. Албатта, аслан ин чизи табиӣ буда, барои тоза гаштан аз чунин одатҳои баду нопокон то ба нишон расидан зарур мебошад. Ин нобарориҳо аксар маврид ҷараёни тағйирёбандаро метезонанд, ки ба манфиати роҳбари созанда анҷом меёбад.

Аз тарафи дигар, барои ҳар як фарди солим дониши экологӣ шарти зарурӣ мебошад. Ва дониш ин мазмуни инкишоф ёфтан аз ҳисоби нерӯи дохилаи инсоният ё худ тағйирёбии ботинии инсонист оиди дӯстдории табиат. Пас маълум мегардад, ки одамият табиатан ба тағйиротҳо таваҷҷӯҳи хоса дорад ва табиат низ ин хислатро дар шакли олӣ доро буда, ба мо ҳар сол пайваста нишон дода истодааст, яъне чор фаслро ато карда, он чизе ки худаш