Биҳиву себу олу.
Мо мегирем панҷу чор,
Танбал фақат яку ду.

Дорад дар ҷайбаш ланка,
Аз пўстаку аз танга,
Ҳушу гўшаш дар берун,
Пояд овози занга.

Об омаду об омад,
Об дар печу тоб омад.
Аз танбал ин пагоҳӣ
Ин гуна ҷавоб омад:

Як дона гул, ду дона ,
Анори дона-дона,
Мехонам аз таҳи дил
Ман имсол бебаҳона.

ХӮСА
Майнаамро об кардам,
Ман як кори боб кардам,
Аз телпаки додарам,
Аз камзўли хоҳарам,
Аз асои бобоям,
Аз фўтаи додоям
Сохтам аҷоиб хўса
Монанди мири кўса.
Бурда ниҳодам онро
Дар байни боғи боло.
Гунҷишк аз он хўсидаст,
Зоғи сиёҳ тарсидаст.
Дигар майнаи бало
Намеояд боғи мо.
Калхот хўсаро дидаст,
Аз шохи бед паридаст.
Лек омад аз куҷое
Мусичаи доное,
Дар тори телпаки он
Ниҳодааст ошён!

МАН БАЧАИ КАЛОНАМ
Додом мошинча овард,
Маро ба он савор кард.
Мошинчаро давондам,
Кучукчаро тарсондам.
Кучукчаи ҳалқадум