ўмочи тафсон маннам.
Гуфто ба Тактак Гандум:
–Эй нишони рўзи шум!
Ҳар ҷо ки қаҳтӣ бошад,
Дони туро мепошад.
Ман ошаму ман нонам,
Ман неъмати деҳқонам.
Донаи ман заррин аст,
Ошу нонам ширин аст.
Дида баҳси онҳоро,
Деҳқон-амак бигуфто:
–Номи Талхак шавад гум,
Нишонаи рўзи шум!
Нонаки тактакиро
Дигар набинам асло.
Шиками сери мардум,
Нонаку оши гандум.
Гандум фаровон шавад,
Олам гулистон шавад.

ДУ ПУНДОНА
Ду донаи пундона
Баромаданд аз хона.
Аз ҳама ҷудо шуданд,
Дар як ҷо баҷо шуданд.
Нарафта сўйи майдон,
Нарафта сўйи деҳқон
Бригадирро наёфта,
Агрономро накофта,
Дар пуштаки бошишгоҳ
Бихобиданд як бегоҳ.
Ба рўшон борон борид,
Борони найсон борид,
Ду донаи ҳамсоя
Бисабзиданд якҷоя.
Намуданд онҳо гумон
Зиндагишон шуд осон.
Ҳар ду то охири сол
Сабзанд акнун бемалол.
Деҳқон наомад ин ҷо,
Оброн наомад ин ҷо.
Аз гармои тобистон
Зери офтоби сўзон,
Тафсида ташна монданд,
Ҳар ду ҳам гушна монданд.
Аз назди онҳо Зафар,
Як рўзе шуд раҳгузар.