Аз он ҷо бирафтанду бастанд бор,
Ба Тӯрон накарданд бас рӯзгор.

Зи баҳри буна тохт аспон ба зӯр,
Бад-он, то нахезад аз он кор шӯр.

Чунон ранҷа шуд Рустам аз ранҷи роҳ,
Ки бар сар-ш-бар ранҷ буд аз кулоҳ.

1
Саворон зи бас ранҷу аспон зи таг,
Якеро зи тан барнаҷунбид раг.

Ба лашкар фиристод Рустам паём,
Ки шамшери кин баркашед аз ниём,

Ки «Ман бегумонам, к-аз ин пас ба кин
Сияҳ гардад аз сумми аспон замин,

2
Гашан лашкаре созад Афросиёб,
Ки пӯшад ба найза рухи офтоб!»

Бирафтанд яксар саворони ҷанг,
Ҳама ҷангро сохта тез чанг,

Ҳама найзадорон зудуда синон,
Ҳаме ҷангро гирд карда инон.

Нигаҳбони дида баромад зи дур,
Ҳаме дид роҳи саворони Тӯр.

Манижа нишаста ба хайма-дарун,
Парастанда дар пеш бо раҳнамун.

Яке достон зад Таҳамтан бар ӯй,
Ки «Гар мушк резад, нарезад-ш бӯй.

Чунин аст расми сарои сипанҷ,
Гаҳе нозу нӯшу гаҳе дарду ранҷ».

ОМАДАНИ АФРОСИЁБ БА ҶАНГИ РУСТАМ

Чу хуршед барзад сар аз кӯҳсор,
Саворони Тӯрон бибастанд бор,

3
Битавфид шаҳру баромад хурӯш,
Ту гуфтӣ, ҳаме кар шуд аз наъра гӯш.

1
Таг (так) – давидан, тохтан.
Гашан (гашн) – анбӯҳ, фаровон.
Тавфидан – давр задан, чарх задан.