Ҳамаи инро сабаб он аст, ки ронандагон худашон навбатро риоя намекунанд ва дар рӯйи мусофирҳои роҳгумзада талошак мекунанд...
Хайрият чунин амал дар байни ронандагоне, ки азми сафари Чанор доштанд, набудааст.
– Ба куҷо азми сафар доред? – пурсид ронандае, ки автомашинааш дар рӯ ба рӯйи собиқ мағозаи «Волга» меистод.
– Ба Чанор.
– Набошад ба тарафи дигари роҳ гузаред, истгоҳи чанориён ин ҷо нест.
– Ташаккур,– гӯён ман ба ҳамон самти нишондодаи вай ҳаракат намудам.
Тахминан баъди бист – бисту панҷ дақиқа автомашинаи тамғаи «Волво» дар паҳлуям истода, дари паҳлӯйи росташро кушода гуфт: – Агар ба Чанор рафтанӣ бошед...
Чун автомашина ба роҳ баромад ронанда гуфт:
– Ба фикрам дирӯз шуморо дар Чанор дидам, ё гапам нодуруст?
– Мутлақо гапатон ҳақ,– бигуфтам ман, ки дар синну сол аз ронанда калон будам.
– Амаки Назир ба шумо хешу табор аст?
– Не, ман ҳамкори Беназир.
– Яъне ки милисаед?
– Ҳа, милиса.
– Мақсади сафаратонро нафаҳмидам.
– Мо дар бораи Беназир маълумоти бештаре гирифтан мехоҳем.
– Магар тайи як соли кор нафаҳмидед, ки ӯ чӣ кас аст?
– Ин барои тафтишот лозим.
– Барои тафтишот?
– Бале барои тафтишот.
То ҳастам ай дӯст надонӣ, ки кистам?
Рӯзе суроғ наздам ойӣ, ки нестам.
– Чӣ суханони баланде.