Гупсар – машқи оббарӣ, ки дарунашро пурбод карда, дар таги амад мебанданд.

Гуҷум – дарахти сада, кайрёгоч.

Гулавсор – нӯҳтаи нозук ва нӯҳтабандаш ҷармин.

Ғанӣ – доро, сарватманд.

Ғанҷ – нозу карашма

Ғили арманӣ – тини арманӣ, хокест ба ранги сурхи тира, ки арзиши доруӣ дорад.

Ғоб – беша, найзор.

Ғаввос – гӯтазананда дар об

Ғоза – гулгуна, сурхие, ки занон ба рӯй мемоланд

Ғориб – гурубкунанда, дуршаванда.

Дай – зимистон.

Дайн – вом, қарз.

Дайҳим – кулоҳ; тоҷ

Дайҷур – торикӣ, сиёҳӣ

Далол – ғамзаву ишва

Данӣ – палид, зишт; дун

Дангона он аст, ки якчанд нафар дар байни худ пул ҷамъ карда, то тамоми шудани он маблағ ҳафтае якборӣ ҷамъ шуда зиёфат мехӯранд

Дарюза – гадой, гадо.

Дасиса – макру ҳила.

Дамгир – Аз рӯи шароҳи устод Айнӣ -латтаест, ки дар вақти дам кардани палав вайро ба сарпӯш печонда ба даҳани дег мегузоранд

Дастанбӯ – навъе сайфии хушбӯй, ҳамонандӣ гармакмева ё чизи дигаре, ки барои хушбӯ шудани даст ба даст гиранд; як навъ харбузачаи хушбӯй, ҳандалак.

Дастон – достон; наво; ҳилаву найранг

Дашна – корд, ханҷар

Диҷам – ғамгин, хашмгин

Димор – ҳалок, несту нобуд

Диръ – зарра; либоси зиреҳ.