Ал-Мансур, асосгузори пойтахти нави сулолаи Аббосиён, дар ҳоле ки дар давраи мубориза бо Умавиён ба сари қудрат наомада буд, ба Марв барои гуфтушунид бо Абумуслим ташриф овард ва дар он ҷо марди сарватманд ва пешрафтаи Холиди Бармакиро дид, ки мебоист ӯро ба тарафи худ кашад. Сипас, ӯ бо духтари халифаи аввал Аббосиён издивоҷ карда, ба мартабаи баланд мерасад ва вазири бузурги халифаи дуюм мешавад.
Пас аз торумори Умавиён дар Димишқ аз ҷониби артиши хуросонии Абумуслим, дар пеши сулолаи нави Аббосиён, зарурати интихоби ҷои бунёди пойтахти нав ба миён омад, ки он бояд дар самти шарқ сохта мешуд. Пас аз интихоби шаҳри Анбар ҳамчун пойтахти муваққатии Аббосиён, халифаи нав Ал-Мансур ҷойи навро (тобистони соли 762) дар наздикии пойтахти қадимаи Форсу Сосонӣ Тайсафун (Ктесифон) барои сохтани пойтахти нави ҷаҳони мусулмонон – Бағдод интихоб кард. Ба гуфтаи муҳаққиқон, интихоби пойтахти нав, ки онро халифа «Мадинат ал-Салом» («Шаҳри ҷаҳон») номид, ба гурӯҳи мунаҷҷимон таҳти сарварии як донишманд аз Марв Наубахт Аҳвази Форсӣ вогузор шуд ва сад ҳазор бинокорон таҳти роҳбарии косибон ва ҳунармандони баландихтисос аз минтақаи шарқии хилофат кор мекарданд. Ба гуфтаи муаллифони китоби «Таърихи умумии санъат»: «Бағдод ҳамчун шаҳр нақшаи аслии даврашакл сохта шуда, бо ду ҳалқаи деворҳо ва дар маркази он як майдони васеъ мавҷуд буд. Дар майдон қасри халифа, масҷиди асосӣ, идораҳои давлатӣ – девонҳо, устохона, силоҳ ва истиқоматгоҳи аскарон барои сарбозон ҷойгир карда шуда буд. Аз маҳалҳои истиқоматии шаҳр, ки дар байни деворҳо ҷойгир буданд, ба