рӯҳониёне буд, ки ҷойгоҳ ва нақши илмро дар ҳаёти ҳаррӯзаи мусулмонон инкор мекарданд, ба мисли садрҳои Бухорои даврони Сомониён, дар коҳиши қудрати ин ҳокими донишманд ва иваз кардани қудрати ӯ бо амири Темуриён Абусаид, ки аз ҷиҳати ақлонӣ маҳдуд ва фармонбардор буд, нақши ҳалкунанда бозид.