Аз таҷрибаи дарав ва захира намудани хўроки чорво дар деҳот

Аҳолии деҳот аз давраҳои қадим барои равнақу ривоҷ додани чорводорӣ, махсусан барои захира намудани хўрока барои чорво аз анъанаҳои қадимаи хеш истифода бурдааст. Одатан таҷрибаи тайёр намудани алафдаравӣ дар ҷумҳуриямон бо ду тарз иҷро мегардад. Яке аз тарзи дарав намудани коҳ ин бо ёрии достҳои дастааш дароз ( 2 метра) рост истода дарав кардан мебошад. Тарзи дигари дарав ин нимнишаст гашта, дастӣ бо дости кўтоҳдаста даравидани алаф мебошад. Ҳарду тарзи ин намудҳои анъанавии дарав намудани алафзор ҳоло дар ҷумҳурӣ ҷой доранд ва барои захира намудани хўроки чорво аҳамияти калон доранд.

Табобат бо усули реги тафсон ба воситаи офтоб

Аз давраҳои қадим мардуми Тоҷикистон дар натиҷаи дардманд гаштани устухонҳои пойю дастон, миён ва гардан дар фасли тобистон ба назди соҳилҳои дарёҳо рафта, узвҳои дардмандро дар як вақти муайян дар зери қуми тафсон мегирифтанд. Дар натиҷаи дар зери қуми тафсон гирифтани узви дарднок аз бадани одам оби бисёр ҷудо гашта, намакҳои организмро тоза менамояд. Чунин шакли табобатро мо дар деҳаи «Дарбанд»-и ноҳияи Нуробод дидем. Барои ин дар як ҷои офтобрас чоҳи чуқуриаш 1 метр, бараш 3 метр ва дарозиаш 6 метрро канда гирдашро аз семент девол мебардоранд. Сипас даруни ин чоҳро бо қўми тоза пур менамоянд. Одамон дар ин чоҳи қўм ҷои дардмандашро зери қўми тафсон карда, 1-2 соат меистад, ки аз бадани одам оби бисёр ҷудо гашта, намаки организмро кам мегардонад, ки одам баъди ин худашро хело сабук ҳис менамояд.