Зеҳн
Дарёи меҳр

Маҷмӯаи хотирот дар бораи адиби шодравон Баҳром Фирӯз (1939–1994): меҳрномаи устодону ҳамкорон, дӯстону шогирдон, инчунин ҳикояи «Саломея», мақола ва мусоҳибаи худи адиб. Мураттиб Пайванди Гулмурод (Душанбе, «Адиб», 2009).

Агенти Зеҳнӣ · 15 ноябри 2026 · 94 саҳифа

Адабиёт
Аз аввал хондан

Чаро курси чорро бад мебинам?

Рӯзе Баҳромҷон ба хобгоҳ хурсанд даромаду «Раҳматҷон, хез репетитсия мекунем» гӯён папкаи коғазини дасташро болои миз гузошта, рӯ ба рӯйи ман нишаст. Мани аз асли воқеа бехабар, ҳайрон ба ӯ менигаристам ва интизори шарҳи ботафсилаш будам, ки бо ин амалаш чӣ мехоҳад? Баҳромҷон ба ман як назар карду папкаи навакак болои миз гузоштаашро гирифта кушод ва аз даруни он навиштаҷотеро бароварда гуфт: «Ин матни намоишномаи якпардагӣ. Мо, аъзои маҳфили драмавӣ онро бояд тайёр карда бахшида ба якуми май ба саҳна гузорем. Устод матнро ба ман дода, гуфтанд, ки бо он шинос шавам ва матни нақши худро аз ёд кунам. Биё, аввал бо матн ҳамроҳ шинос мешавем, пас дар бораи нақши ман фикр мекунем».

Матнро хондем. Дар бораи нақши Баҳромҷон ҳам фикрамонро баён кардем. Ҳамин тавр дар вақти «репититсия» ба нақши Баҳромҷон ҳардуямон тайёр мешудем. Намоишномаро дар саҳни клуби омӯзишгоҳ, ба қавли Баҳромҷон чандин бор бо ҳамаи иштирокчиёнаш «репититсия» карданд. Репититсия пас аз дарс як-якуним соат давом мекард. Мо ба сифати тамошобин иштирок мекардем…

Рӯзе Баҳромҷон аз зодгоҳаш чӣ хабареро шуниду ба роҳбари маҳфили драмавӣ дар бораи хабари нохуш нақл карда, изҳори тез рафта, баргаштан кард. Ба саволи «намоиш чӣ мешавад?» гуфт, ки бо нақши ман Раҳматҷон шинос, маро иваз карда метавонад.

Баҳромҷон ба зодгоҳаш рафту дер баргашт. Намоиши идона хуб гузашт. Нақши ӯро ман иҷро кардам, ки ба тамошобинон гӯё маъқул шуд. Тамошобинон (донишҷӯёни омӯзишгоҳ) кафкӯбиҳои дуру дароз карданд…

Баҳромҷон бо сабабҳои объективию субъективии ҳамон сол таҳсилро дар курси чор қатъ карда ба зодгоҳаш рафт. Ба саволи «хондан чӣ мешавад?» соли оянда омада давом медиҳам гуфт…

Пас аз рафтани Баҳромҷон ба назари ман хобгоҳу синфхона ва кӯчаҳо, гӯё тамоми шаҳр холӣ менамуд. Эҳсоси ин ҳолатро каси маҳрум аз меҳрубониҳои рафиқи шафиқу дӯсти ҷониаш дарк карда метавонад…

Ман он айём курси чорро бад дидам, вале мо чандин сол баъд дар Душанбе боз ба ҳам омадем. Дар хонаи ҳамдигар, тӯю сур, маҳфилу шабнишиҳо он даврони пур аз нишоти зиндагиамонро ба хотир оварда, завқ мекардем. Ёди айёми пурҷӯшу хурӯши ҷавониро зинда мекардем…

пешина
аз 94
навбатӣ